— 105 — 



door de aanschouwing van het vreesselijk tooneel. De hitte was 

 zoo hevig, dat het niet mogelijk was den krater binnen veertig 

 of vijftig ellen te naderen van den kant waar de wind af blies, 

 en waarschijnlijk van den tegenovergestelden kant niet binnen de 

 twee mijlen. 



De uitbarsting, gelijk boven gezegd is, begon op den top zelven 

 van den berg; maar het schijnt dat de zijdelingsche drukking der 

 in zijne ingewanden besloten lava zoo groot was, dat deze zich 

 eenen weg baande op eene zwakke plaats van de zijde des bergs; 

 terzelfder tijd echter spleten en scheuren vormende over den ge- 

 heelen afstand van den top tot aan de eigenlijke plaats der uit- 

 barsting. De berg werkte als een omgekeerde hevel; de gesmolten 

 lava, tot eene hoogte van 2000 of 3000 voet boven den zijdeling- 

 schen krater staande, en daarmede door onderaardsche kanalen 

 verbonden, spoot door deze opening even als eene fontein, met 

 eene kracht, waardoor de brandende massa's tot 400 of 500 voet 

 hoog werden geworpen. De uitbarsting was begonnen in eene diepte 

 in den berg, maar reeds had zich uit de uitgeworpen stoifen een 

 wal gevormd van 200 voeten hoogte, welke de opening als een 

 holle geknotte kegel omgaf. Deze kegel was ongeveer een halve 

 mijl in omtrek aan zijnen voet, en de opening van den top zal 

 omstreeks 300 voeten in middellijn bedragen. Ik naderde zoo nabij 

 als ik de hitte verdragen kon, en stond te midden van de asch, 

 de sintels, de slakken en puimsteen, die verre en in woeste wan- 

 orde verspreid lagen. 



Uit de schrikkelijke keel van dezen kegel werden breede en 

 zamenhangende stralen van roodgloeijende, somtijds witgloeijende 

 lava uitgespoten met een gedruisch, dat schier oorverdoovend was, 

 en eene kracht, die den berg dreigde vanéén te splijten. Somtijds 

 schenen de geluiden onderaardsch te zijn, dof en helsch. Eerst 

 een gebrom, een gesis of waarschuwend geblaas. Dan volgde eene 

 geweldige ontploffing, als van volle lagen in eenen zeeslag, of 

 van de snelle afvuring van het geschut , batterij na batterij , op 

 het slagveld. Een andermaal geleek het geluid naar dat van eenige 

 duizendtallen hevig aangeblazen fornuizen. Dan weder was het als een 



