- 115 — 



510 jaren vóór chkistus, en de Gorilla, heden op nieuw ontdekt 

 en beschreven, had eigentlijk reeds sedert 2,400 jaren bekend 

 kunnen zijn. — In lateren tijd heeft men wel door overlevering 

 van inlandschen oorsprong, of door reisbeschrijvingen er eenig 

 berigt van ontvangen , maar deze verhalen schenen zoo opgesmukt 

 en zoo fabelachtig, dat men den korten weg van het ongeloof te 

 baat nam, waarin vooral cüvier voorging met de groote magt, 

 zijnen naam geschonken. De eerste mededeeliiig, welke men na 

 HANNO van den Gorilla vindt, is bij batïell, die in zijne reizen, 

 geschied in den j are 1625, den Gorilla schijnt gekend te hebben. 

 Hij geeft er den naam aan van Ponjo, en onderscheidt hem van 

 eene kleinere soort, die hij Engeco heet, en welke de gewone 

 Chimpansé {Troglodytes niger) is. Den naam van Ponjo leidt 

 SAVAGE, een hedendaagsche protestantsche missionaris, af van 

 Mpongwee^ een volk aan de boorden der Gabonrivier. Volgens anderen 

 echter is JPongo eene verbastering van Bogzo ^ zijnde de naam, 

 waaronder men zoowel den Chimpansé als den Mandril in Afrika 

 kent. Van het woord Engeco of EngoJco zal de naam van Jocko 

 moeten worden afgeleid, welke in een gedrogtelijk melodrama ge- 

 durende korten tijd eene zekere tooneel vermaardheid verkreeg. 

 Maar hoe dat zij , de Pongo , door^ battelt- beschreven , is een 

 aap, die nagenoeg de lengte van den mensch heeft en met hem in 

 ligchaamsgestalte overeenkomt. Terzelfden tijde ongeveer spreekt 

 EiCHAiiD JOBSON, die ook de westkust van Afrika bezocht, van 

 eenen aap, vijf voet lang, welke de Portugezen el Selvago (den 

 wilden) en de Negers Quoja vorau noemen. — De la brosse , wiens 

 reis naar de kust van Angola in den jare 1738 werd uitgegeven, 

 beweert eene Negerin te Lowango gekend te hebben, die gedurende 

 drie jaar bij deze dieren bleef, welke hij beschrijft als eene lengte 

 hebbende van zes tot zeven voet. Hij maakt het eerst gebruik van 

 den naam van Quimpeze of van Chimpansé, welken men later alge- 

 meen aannam en toepaste op de kleinere meer bekende soort. 



Eene menigte gegevens is er derhalve voor de voorstelling van 

 het bestaan eener groote aapsoort, tot den menschelijken vorm nade- 

 rende, in de binnenlanden van het westelijk gedeelte van Afrika. 



