— 120 — 



gers, die daardoor van eeltplekken voorzien zijn; vermoedelijk zal 

 hij de voetzolen niet plat kunnen nederzetten , waardoor even als 

 ook door het overwigt der voorpooten een waggelende gang moet 

 worden teweeg gebragt. 



Meestal vindt men troepen dezer dieren bijeen, waarin de vrou- 

 welijke menigvuldiger zijn dan de mannelijke, en die meestal door 

 een mannelijk dier worden aangevoerd. Men zegt dat er dikwerf 

 om deze heerschappij hevig gestreden wordt. Savage ontkent ten 

 stelligste de dwaze verhalen van Negerinnen , die door deze dieren 

 zouden zijn ontvoerd en in hun midden zouden hebben geleefd ; 

 van Elephanten , welke zij met knuppels zullen verdrijven , enz. 

 Hoewel in menig boekwerk overgenomen, blijken deze geschied- 

 verhalen der reizigers slechts sprookjes te wezen, door de Negers 

 aan ligtgeloovige kooplieden opgedischt. 



In plaats van woningen bouwen zij zich op boomtakken eene 

 soort van nest, dat zij niet overdekken en dat hun slechts tot 

 nachtrust dient. De inlanders drijven hierom den spot met hen , 

 zeggende: dat zij wel dwaas zijn om een huis zonder dak te bou- 

 wden , in eene landstreek , waar het zoo dikwerf regent. 



Deze dieren zijn zeer woest en strijdlustig. Zij ontvlugten den 

 mensch niet, en zijn daarom zeer gevreesd door de inboorlingen, 

 die hen nimmer aanvallen. Het gering aantal individu's, waarvan 

 men zich meester konde maken, werd door Elephant-jagers gedood. 

 Men verhaalt dat, als men eenen troep ontmoet, de mannelijke aan- 

 voerder een gebrul uit, dat door het geheele woud wordt terug- 

 gekaatst, ongeveer als een verlengd en schel klinkend hh — ah! 

 kh—ah!, waarop de wijfjes en de jongen de vlugt nemen. Het 

 mannelijk dier alleen overgebleven, nadert zijnen tegenstander met 

 groote woede, terwijl het zijn geschreeuw met snelheid herhaalt. 

 De jager wacht hem met aangelegd geweer af; zoo hij niet zeker 

 van zijn schot is, laat hij het dier den loop vatten, en op het 

 oogenblik dat hij dezen, gelijk gewoonlijk geschiedt, in den mond 

 neemt, lost hij zijn schot. Weigert het geweer, dan is de loop 

 spoedig tusschen de tanden van den aap verbrijzeld, en eindigt de 

 strijd, die, men zoude schier zeggen, nu man tegen man. voortgaat , 



