— 131 — 



aanhoudend met zich mede', om haar of als eene mat te gebruiken , 

 of er zich met zorg in te wikkelen. rREDEKlc cuviek verhaalt, 

 dat de Orang-oetan van den JarcUn des Plantes eenen knoop wist 

 los te maken, waardoor een touw, waaraan hij slingerde, was inge- 

 kort, ten einde hem hierdoor het bereiken van den grendel eener 

 deur te beletten. Hij had zulks eerst beproefd, door onder den 

 knoop aan het touw te trekken; maar toen hij merkte, dat zijne 

 ligchaamszwaarte daartegen een beletsel was , klom hij boven dien 

 knoop, om hem aldus los te maken. Iets dergelijks heb ik ook 

 opgemerkt bij een der Orang-oetans van den Zoölogischen tuin te 

 Amsterdam. Men had eene openstaande deur vastgebonden met een 

 touw dubbel toegeknoopt. Hetzij nu dat de luchtstroom, door deze 

 deur heengaande, hem hinderde, het zij dat hij zich verveelde , hij 

 wilde de deur sluiten ; toen hij in zijne poging daartoe bemerkte 

 van welken aard de hindernis was , begon hij met eenen knoop los 

 te maken , en voorts met de deur zoodanig te slingeren , dat ook 

 de tweede knoop van zei ven losliet. Men verhaalt van een jongen 

 Orang-oetan, die met eenen sleutel het slot van zijnen ketting 

 opende, en, toen men hem dezen wegnam, dit met een stuk hout 

 trachtte te doen. Men zegt dat hij zelfs eenmaal eene kram met 

 een er onder geschoven spijker heeft pogen uit te trekken. 



Deze graad van intellectueele ontwikkeling schijnt hem echter 

 slechts in jeugdigen leeftijd eigen te wezen, en hij blijft zelfs in 

 lateren tijd daarop niet staan, maar schijnt veeleer terug te gaan. 

 In het aanleeren van kunsten vertoont hij daarom ook geene grootere 

 vaardigheid dan de Elephant, het paard, de hond enz. Het drinken 

 toch uit een glas , het eten van een bord met lepel en vork staan 

 in vele opzigten gelijk met de kunstverrigtingen van Elephant en 

 paard, onder den naam van gastronomen in de eeneof andere cirque 

 bekend. En wat meer zegt, leest men het verhaal dat s. muller 

 gaf van eenen ouden mannelijken Orang-oetan, vier voet lang, wel- 

 ken hij op Borneo zelf meer dan eene maand lang in leven hield, 

 dan komt men tot de overtuiging, dat werkelijk de verstandelijke 

 vermogens van den Orang-oetan door leeftijd afnemen. Dit volwas- 

 sen dier toch bleef wild , ongenaakbaar , valsch en boosaardig. Hoe- 



