— 132 — 



wel met ontzettende spierkracht voorzien, heeft hij deze nooit beproefd , 

 om zich uit zijne gevangenis te verlossen. Van bedachtzaam overleg gaf 

 hij alleen bij het vervullen zijner ligchaamsbehoeften blijk, of ook, als 

 hij met zijne hand eenen slag wilde toebrengen ; voor het overige bleef 

 hij den geheel en dag in zwaarmoedige, ingedrukte houding zitten, zon- 

 der eenige de minste levendigheid of zucht tot navolging te vertoonen. 



Ten slotte heb ik tot de Anthropomorphen de langarmige apen 

 of Gibbons te brengen. Door hunne lange armen komen zij met 

 den Orang-oetan overeen , door hun eeltachtig achterdeel naderen zij 

 tot de Cercopitheken , Bavianen enz. , waarvan zij zich onderscheiden 

 door het gemis van staarten en wangzakken. Zij zijn veel kleiner ên 

 zwakker dieren dan de Gorilla, de Chimpansé, de Orang-oetan, en 

 bewonen het meest verwijderd gedeelte van Indië en van den Indi- 

 schen Archipel , alwaar de Siamang [Hylobates syndactylus) op Suma- 

 tra, en de overige soorten op Sumatra, Java en Borneo voorkomen. 



Onder hen behoort in de eerste plaats melding gemaakt te 

 worden van den Siamang, vermits hij meer nog dan de overigen 

 den mensch nabij komt, althans in ligchaamsbouw. Men vindt er 

 op Sumatra groote troepen van, aangevoerd door een opperhoofd, 

 dat door de Maleijers voor onkwetsbaar wordt gehouden. Bij het 

 op- on ondergaan der zon hellen zij een vervaarlijk geschreeuw 

 aan, maar het overige gedeelte van den dag hoort men hen niet. 

 Hunne bewegingen zijn langzaam en log, zonder groote vastheid 

 bij hunne sprongen. Op den grond is hun gang als die van een 

 grijsaard, die snel op krukken wil loopen. Dit is het gevolg van 

 hunne lange armen, waarvan de vingers, gelijk uit de afbeelding blijkt, 

 den grond raken. Hoewel gezellige dieren zijnde , die steeds in vrij 

 groote troepen leven, schijnen zij voor elkander weinig gehechtheid 

 te hebben. Zooveel althans is zeker, dat, als een uit de troep ge- 

 wond wordt, de overigen hem laten liggen, zonder er zich over 

 te bekommeren. Voor hunne jongen echter leggen zij groote zorg 

 en liefde aan den dag. — "Het is, zegt duvaucel, een vreemd 

 schouwspel om deze wijfjes hare jongen naar de rivier te zien 

 dragen , alwaar zij ze , in weerwil van hun tegenspartelen , wasschen , 

 afvegen , in de zon droogen , en aan hunne zindelijkheid eenen 



