— 139 — 



de Chimpansé en vooral de Orang-oetan eene groote vaardigheid 

 krijgen in het grijpen met de achterhand. 



In den Siamang en in de overige Gibbons komt de voet meer met 

 dien van den mensch overeen, dan zulks bij den Chimpansé en bij 

 den Orang-oetan plaats heeft. Het hielbeen is zeer stevig , en de 

 achterduim is, even als de groote teen bij den mensch , de zwaarste van 

 allen. In de overige ware apen , zoowel van de oude als van de nieuwe 

 wereld , verliest de achterhand geheel hare overeenkomst met den men- 

 schelijken voet. De voetwortel is lang en smal en de groote teen krijgt 

 meer en meer de gedaante van een' achterduim , welke van de overige 

 teenen verwijderd is, en hierdoor aan den voet die overeenkomst met de 

 hand geeft, waaruit de naam van vierhandige zoogdieren ontstond. 



Wat de spieren betreft, zal ik slechts een paar bijzonderheden 

 opgeven, meer uitsluitend aan het spierstelsel der Anthropomorphen 

 eigen, en de geringere punten van verschil onvermeld laten. In de 

 breede rugspier openbaart zich eene belangrijke toenadering tot het- 

 geen bij andere zoogdieren plaats heeft, door eenen bundel, welke 

 er benedenwaarts door afgegeven wordt , en die zich aan het elleboog- 

 uitsteeksel vasthecht. Deze afwijking van den menschelijken vorm 

 moet waarschijnlijk in verband gebragt worden met de kracht, welke 

 deze spier bij het klimmen uitoefent. De strekspier van den wijs- 

 vinger is minder gescheiden dan bij den mensch. Deze opmerking, 

 door mij omtrent den Chimpansé geboekt, is onlangs door den 

 eerwaardigen duvernoy bij den Gorilla bevestigd. Zij is belangrijk. 

 Immers, gelijk ik in 1841 schreef, brengt dit gemis van gescheiden 

 strekspier van den wijsvinger te weeg, dat door den Chimpansé met 

 dezen vinger niet die bewegingen kunnen geschieden, met welke de 

 mensch gewoon is aanwijzingen te doen, of oplettendheid of stil- 

 zwijgen aan te bevelen. Deze bewegingen toch zijn uitvloeisels der 

 hoogere geestvermogens van den mensch, en gelijk voor weinige 

 dagen (5 Dec. 1853) door den grijsaard gezegd werd, in wien men 

 met zooveel genoegen den vertegenwoordiger der oude Fransche 

 anatomische school vereert, is dit een der meest belangrijke voorbeelden 

 der wijzigingen , welke de verschillende gedeelten van een en dezelfden 

 grondvorm, naar gelang van de behoeften des levens, ondergaan. 



