— 153 — 



vervallen. Zoo althans kan men verklaren, wat door vele schrijvers 

 van zwaluwen vermeld wordt, die men van tijd tot tijd des winters 

 in den modder of in het water gevonden heeft , en die geheel schijn- 

 dood waren, maar in de warmte gebragt weder tot het leven terug- 

 keerden; iets dat tot het sprookje heeft aanleiding gegeven, alsof 

 de zwaluwen opzettelijk in den modder kruipen om daarin te over- 

 winteren, terwijl zij integendeel tot de ware trekvogels behooren, 

 die zich gedurende den winter naar zuidelijker streken begeven. 



Ook van vele visschen is het bekend, dat zij den winter slapende 

 doorbrengen. De karpers woelen daartoe den bodem van het water 

 om en leggen zich in den aldus gemaakten kuil over elkander te 

 zamen; de grondelingen kruipen onder steenen; de meesten, b. v. de 

 alen, verbergen zich in het zand of slijk. Bij de in onze streken 

 levende kruipende dieren is de winterslaap algemeen. Bekend is het, 

 dat de kikvorschen gewoonlijk op het laatst van October of het 

 begin van November zich in den modder der stilstaande wateren 

 verschuilen, om eerst de volgende lente weder met hun gekwaak 

 te begroeten. Andere, zoo als de padden, de adders, brengen dien 

 tijd in de aarde, onder steenen of in holle boomen door. In de 

 tropische gewesten beantwoordt hieraan de zomerslaap van vele slan- 

 gen, schildpadden en krokodillen. Yon humboldt verhaalt het 

 volgende zonderlinge geval, hem medegedeeld door eenen bewoner 

 van Zuid-Amerika, bij wien hij zijnen intrek had genomen. Deze 

 sliep eens des nachts in zijne hut op eene bank, toen hij vroeg in 

 den morgenstond door hevige stooten en geweldig gedruisch gewekt 

 werd. Aardbrokken werden tot in het midden van het vertrek ge- 

 worpen, toen op eens een jonge krokodil van onder de legerstede 

 te voorschijn kwam en in allerijl naar de rivier ontvlugtte. De bodem, 

 waarop de hut nieuwlings gebouwd was, bestond uit verdroogd slijk, 

 en de plek bevond zich in de nabijheid van een meertje, waardoor 

 het omringende land gedurende een deel des jaars werd overstroomd, 

 en waarschijnlijk had zich het dier, tijdens de bodem onder water 

 stond, in het slijk aldaar begraven. Dit geval is nog leerzaam 

 in een ander opzigt. Dikwijls toch worden de geraamten van den 

 Ichtyosaurus en van andere reusachtige kruipende dieren, die in 



