— 161 — 



schillend voor de onderscheidene soorten. De planten der keerkrings- 

 gewesten sterven hier te lande reeds bij eenen warmtegraad , waarbii 

 onze inlandsche gewassen welig groeijen. Dat er echter planten en 

 zelfs hoog bewerktuigde planten zijn, wier sappen volkomen tot ijs 

 kunnen stollen, zonder de vatbaarheid te verliezen, om later bij 

 ontdooijing weder te herleven, hebben de reeds voor vele jaren door 

 den Breslauschen hoogleeraar göppert i) in het werk gestelde on- 

 derzoekingen bewezen, welke door die van verscheidene andere, 

 laatstelijk door die van den Noord-Amerikaanschen hoogleeraar 

 LE CONTÉ , 2) bcvestigd zijn. Deze omgaf nog met den boom zamen- 

 hangende takken van Samhucus canadensis , van Pinus Taeda, van 

 eenen AilantJms, met koudmakende mengsels , welke eene temperatuur 

 hadden van 0° — 6° Pahr. Na eenig verblijf hierin bleek het hem, 

 dat dunne doorsneden , van zulke takken genomen , tot in de binnenste 

 deelen met ijs gevuld waren, en desniettegenstaande liepen derge- 

 lijke takken in het voorjaar weder uit en maakten nieuwe loten. 

 Reeds vroeger had boyle , op het gezag van kapitein james , mede- 

 gedeeld, dat op het eiland Charlestown in de Hudsonsbaai de boomen 

 door vuur ontdooid moesten worden, alvorens te kunnen worden 

 omgehakt , en le conté voegt hier bij , dat hij van houthakkers 

 uit Maine en Nieuw-Hampshire vernomen heeft, dat aldaar bij 

 strenge koude het sap van vele boomen zóó bevriest, dat het moeijelijk 

 is er met een' bijl in te houwen. Nog een zeer sprekend voorbeeld 

 van het vermogen , hetwelk sommige boomen bezitten om aan de koude 

 weerstand te bieden, is het volgende. Volgens ekmann is de bodem 

 in den omtrek van Yakutsk in Siberië op 62° N. Br. , blijkens eene 

 aldaar verrigte putboring, bevroren tot op eene diepte van 400 voeten; 

 de gemiddelde jaarlijksche temperatuur der lucht is 14<°,5 Pahr. ; 

 des winters is er het kwikzilver gedurende twee, soms drie maanden, 

 bevroren, en de thermometer daalt altijd tot —58° P., dat is 90° 

 onder het vriespunt. Eenmaal (21 Jan. 1838) zag men er hem zelfs 

 op — 76° F. Slechts vier maanden lang vriest het niet, en de ge- 

 middelde temperaturen van Junij, Julij en Augustus zijn 56°,8, 



1) Veler die Wdrme-Entwichelung in den Fflanzen, deren Gefrieren ,(iic. Breslaa 1830. 



2) American Journal of Sciences 1853, p. 84. « 



