— 169 — 



hier nog gewag zoude kunnen maken van eigene onderzoekingen, 

 welke mij mede daarvan ten volle overtuigd hebben. 



De onderzoekingen van doyère nu hebben geleerd, dat deze 

 diertjes , — welke geenszins tot de laagst georganiseerde behooren , 

 maar daarentegen een vrij zamengesteld maaksel bezitten , en voor- 

 zien zijn van een groot aantal verschillende organen voor de onder- 

 scheidene levensverrigtingen , — door drooging boven zwavelzuur , 

 en in het luchtledige op de meest volkomene wijze van alle vochten 

 beroofd, toch later door bevochtiging weder tot het leven terug 

 keeren, ofschoon daartoe dikwijls verscheidene uren, ja somtijds 

 een of twee dagen vereischt worden. In den volkomen droogen 

 toestand kunnen deze wezens zelfs worden blootgesteld aan eene 

 luchtwarmte van 257° Fahr. , dat is ver boven die van kokend 

 water, zonder daardoor het vermogen tot herleving te verliezen. 



Daar nu dezelfde dieren in den vochtigen toestand geene hoogere 

 temperatuur kunnen verdragen dan van 120°, waarbij zij sterven, 

 zoo is het duidelijk', dat die wederstand aan den invloed eener zoo 

 hooge luchtwarmte alleen kan verklaard worden door de geheele 

 afwezigheid van water, waardoor de eiwitachtige stollen in hunne 

 ligchamen verhinderd worden te stremmen. Inderdaad kan het nu 

 ook minder verwondering wekken, dat zulke diertjes, hoewel hun 

 gewone levensduur slechts weinige dagen of weken bedraagt, een- 

 maal goed gedroogd zijnde, gedurende vele jaren onveranderd kunnen 

 blijven, om vervolgens in water geplaatst weder te ontwaken en 

 een nieuw leven te beginnen. Zoo b. v. zag schultze raderdiertjes, 

 die vóór vier jaren gedroogd waren, weder herleven, en baker 

 vermeldt dit zelfs van aaltjes, die hem zeven en twintig jaren 

 vroeger door needham waren ter hand gesteld. 



Na al het medegedeelde kan er derhalve wel geen twijfel meer 

 bestaan, aangaande de onjuistheid der voorstelling, alsof leven 

 en dood door eene onoverkomelijk diepe kloof van elkander gescheiden 

 zouden zijn. Werpen wij eenen terugblik op het tot hiertoe behandelde. 



Wij zagen dan, hoe tijdens den winterslaap alle levensverrigtingen 



