— 173 — 



wind slaan , alleen omdat zij nog niet passen in den kring onzer 

 tegenwoordige kennis. Hij herinnert zich hierbij hoe het weinig 

 meer dan eene halve eeuw geleden is, sedert chladni bewees, dat 

 het vallen van steenen uit de lucht, hetwelk men tot dusver voor 

 een volkssprookje gehouden had, inderdaad eene waarheid is, en 

 dat vóór nog slechts weinige jaren boutigny toonde, hoe een 

 ander volkssprookje, dat een mensch namelijk zonder letsel zijne 

 handen in gesmolten lood en zelfs in gloeijend gesmolten ijzer kan 

 steken, werkelijk door de ervaring bevestigd wordt. 



Ik bedoel hier thans de verhalen aangaande padden, die gevonden 

 zouden zijn niet alleen binnen in het hout van boomen , maar zelfs 

 in vaste rotsgesteenten. Indien de zekerheid van een verschijnsel 

 gelijken tred hield met het aantal van gevallen, waarin het gezegd 

 wordt te zijn waargenomen, dan zoude men bezwaarlijk meer kunnen 

 twijfelen aan de waarheid van het voorkomen van nog levende 

 padden op zulke plaatsen. 



Sedert agkicola vóór meer dan twee eeuwen, namelijk in 1546, 

 in zijn werk De anhnaUbus subterraneis het eerst een voorbeeld 

 opteekende van eene levende pad, gevonden in eenen molensteen te 

 Toulouse, tot aan het geval dat voor bijna drie jaren de Fransche 

 Akademie 1) in beweging bragt, vindt men dergelijke feiten in groot 

 aantal door verschillende schrijvers vermeld. 3) Doch zulke feiten 

 mogen niet enkel geteld, maar zij moeten vooral gewogen worden. 

 Hier, zoo ergens, is de toets eener scherpe kritiek noodig, en wendt 

 men deze aan , dan bevindt men dat verreweg de meeste dier ge- 



\) Comptes rendtts, 21 Juillet 1851, T. XXXIII, p. 60. 



2) AcMer het rapport der door de Akademie benoemde commissie (z. Compt. rendus, 

 XXXIII, p. 112) vindt men eene lijst van een dertigtal schrijvers over dit onderwerp. De 

 meeste van deze gevallen zijn reeds verzameld doorcuETTAKD in zijne Mémoires 1783, 

 ï. IV, p. 615 — 684. C. DUMERIL heeft in ziyae Erpétologie générale 1841, T. VIII, 

 p. 172, een overzigt der meesten gegeven. In de VUgezochie Verhandelingen enz. Dl. VIII, 

 in 17G3 te Amsterdam bij houttuijn verschenen , komt op hl. 506 eene vertaling voor 

 getiteld : Berigt wegens een levende pad , welke men in Gothland bij Burswik in vaste 

 en digte steenen, bij de acht ellen diep in eene steengroeve gevonden heeft, door 

 Dr. JOHAN piKL overgenomen uit de Abhandlungen der Königl. Schwed. Acad. 1741 , 

 p. 285. Deze verhandeling is vergezeld van eene plaat, voorstellende de pad zoo als zij 

 in de steengroeve gevonden werd. 



