— 177 — 



eene pad in eenen keisteen te Blois deelde de Hoogleeraar séguin, 

 correspondent der Transche Akademie , aan haar mede , dat hij eenige 

 jaren vroeger een aantal padden in gips had opgesloten. Na een 

 tijdsbestek, waarvan hij den duur niet juist meer vermogt op te 

 geven, maar dat minstens vijf of zes, mogelijk zelfs tien jaren be- 

 dragen had, vond hij nog een dezer dieren levend. Zoodra de gips 

 verbroken was sprong de pad uit hare naauwe gevangenis en hernam 

 hare gewone bewegingen , alsof er niets gebeurd ware. 1) 



De uitkomst dezer laatste proefneming is voorzeker hoogst 

 merkwaardig, terwijl zij tevens aanmoedigt tot het herhalen van 

 dergelijke proeven, ten einde te beslissen of het ook mogelijk is het 

 leven van padden in gips nog langer te rekken, dan het reeds aan 

 SEGUIN gelukt was. Het is om die reden, dat ik op den 10 Augus- 

 tus en den 4 October 1852 in tegenwoordigheid en met hulp 

 van eenige mijner vrienden , allen mannen wier naam alleen een 

 voldoende waarborg is voor de juistheid en zekerheid van het waar- 

 genomene, een getal van 40 padden in gips besloten heb, sommige 

 in spanen doozen, andere in potten en glazen, terwijl bij eenige der 

 laatsten bovendien de oppervlakte van de gips bedekt werd met eene 

 laag van was en terpenthijnolie, ten einde allen toegang der lucht 

 af te sluiten , en aldus uit te maken , in hoe verre deze al dan niet 

 gunstig werkt op het in stand houden van het leven der dieren. 

 De op het laatstgenoemde tijdstip begraven padden, ten getale van 

 negen, verkeerden in den toestand van winterslaap; de vroeger begra- 

 vene natuurlijk niet. Alle deze doozen , potten en glazen zijn voorzien 

 van de zegels van twee der tegenwoordig geweest zijnde personen , 

 en vervolgens geplaatst in eene gesloten kist in eenen kelder, waar 

 de luchtwarmte winter en zomer tamelijk gelijk blijft. Den 27 Ja- 

 nuarij van dit jaar (1854) werden er drie geopend, en de dieren 

 dood bevonden. Er is toen besloten, ook de overigen te openen, 

 gelijk dan ook geschied is op den 9 Maart j. 1. in tegenwoordigheid 

 derzelfde heeren, die ook de begrafenis hadden bijgewoond. Daar- 

 bij is gebleken, dat alle de padden dood waren, en zelfs droegen 



1) Comptes rendus , XXXIII, p. 30Ü. 



