- 181 — 



daar iedere wijfjesmier de moeder wordt van een' geheelen zwerm , 

 verwonderde het mij , die menigte van wijfjes in aanmerking nemende, 

 dat deze mierensoort niet meer verwoestingen aanrigt, iets dat ook 

 voorzeker het geval zoude zijn , indien de altoos zorgende natuur niet 

 steeds het evenwigt trachtte te herstellen, door vele vogelsoorten 

 op deze insekten bij voorkeur te doen azen , en er eene groote me- 

 nigte van te laten verslinden , zooals ik meermalen heb waargenomen. 

 ScHOMBURGK noemt zijne mieren "trekmieren" {Wander-ameisen) 

 en de twaalf tot zestien voet breede bruine streep, door den 

 voorttrekken den zwerm gevormd, duidt de kleur van het insekt 

 aan, overeenkomende met die van onze mier, althans indien het 

 verschil tusschen de wijze van trekken niet aan twee verschil- 

 lende soorten moet doen denken. De Formiga de w.anioc trekt, 

 voor zoover mij bewust is, nimmer in massa, maar deze dieren volgen 

 en kruisen elkander loopende, af en aan, in eene smalle rij van 

 en naar hunne holen , als onze gewone mieren. Vallen deze vernielende 

 insekten den een of anderen boom of een plantsoen aan , zij ver- 

 laten het niet, dan nadat al het gebladerte is afofeknaasd en wei^- 

 gevoerd. Dikwijls sloeg ik met belangstelling hunne ijverige werk- 

 zaamheden gade, en het was der moeite waard om te zien, hoe zij 

 geheele vrij groote boombladeren op verschillende wijzen weten 

 voort te torschen ; zij slepen ten dien einde het blad langs den grond 

 achter zich voort, of het met de sterke knijpers aan den kant opgevat 

 hebbende, zoodat het naar achteren gerigt overeind blijft staan, rennen 

 zij er vlug op hooge pooten mede voort. Gaat de togt over eene vlakte, 

 en worden zij nu en dan door eene windvlaag overvallen, dan is de 

 geringe zwaarte van de mier niet bij magte om tegenstand te bieden 

 aan het veel windvang hebbende blad; het insekt wordt nu al tui- 

 melende, holder'de bolder, door den wind weggevoerd ; doch bij ieder 

 oogenblik van kalmte het blad weder oprigtende en bij verheffing van 

 wind op nieuw gestoord , wordt het evenwel daardoor niet ontmoedigd , 

 maar houdt in den kamp vol , en verlaat de prooi niet , tot dat eindelijk 

 eene stilte van langeren duur , of ook wel een andere stand , dien het 

 blad toevallig bij de Avorsteling verkregen heeft, het veroorlooft om 

 dadelijk zonder aarzelen de rigting naar het algeineene trekpad in te 



