— 184 — 



juist ter plaatse van een afgebroken lioek van een der vloersteenen 

 zich eenen doortogt te banen. Hoe zijn zij gewaar geworden dat 

 er een door hen geliefkoosd voedsel in een vertrek, en bovendien 

 in een trommel aanwezig was? Doet dit niet aan een hun eigen 

 zintuig denken ? 



Heeft men op het noordelijk halfrond met schadelijke insekten , 

 b. V. meikevers, rupsen enz. te kampen, en alle mogelijke middelen 

 bedacht om die plagen te keer te gaan , zoo zijn de inboorlingen der 

 keerkringsgewesten er insgelijks op uit, om de verwoestingen, die deze 

 mieren aanrigten , te stuiten. Ontwaart men eenen zwerm Formigas de 

 manioc, en is de opening van den onderaardschen gang opgespoord , 

 die naar hunne citade voert , — zoo als de voorraadschuur en broei- 

 plaats tevens, een aantal voeten diep in den grond, genoemd wordt, — 

 dan delft men de monding van het hol dieper en wijder uit, plaatster 

 vervolgens twee gewone dakpannen tegen elkander in, en stampt 

 er de aarde omheen aan ; tusschen die pannen wordt zwavel steeds 

 brandende gehouden en aangevuld, terwijl negerslaven elkander 

 gedurende eenen geheelen dag aflossen, om door middel van een 

 blaasbalg het vuur steeds te onderhouden; de zwaveldamp dringt 

 derhalve al dieper en dieper door, en bereikt eindelijk den bodem 

 of citade, waardoor het geheele gebroedsel verstikt. Ook worden 

 nu en dan een aantal slaven aan het Averk gesteld , om eene citade 

 op te graven , en alzoo eenen geheelen zwerm in eens en voor goed 

 te vernietigen. 



Men verhaalde mij , dat eene zoodanige citade van vrij grooten 

 omvang is en gevuld met boombladeren, en dat men er eijeren [of 

 poppen ?] in vindt die langwerpig en wit van kleur zijn. 



