— ac5 — 



niet met vernis overtogen , daar zij, in andere buizen schuivende, 

 dit onmiddellijk zouden verliezen. Aan de afscheiding van twee bui- 

 zen , die in elkander schuiven , bij b, ƒ", g, en h, ziet men voor- 

 uitstekende gekartelde randen, welke de uiteinden zijn van korte 

 voor het oog verborgene buisjes, die in de dikste van beide buizen , 

 tusschen welke zij geplaatst zijn, worden ingeschroefd , en met 

 eene bepaalde veerkracht de dunnere buizen vasthouden, welke 

 eigenlijk alleen in deze korte buisjes glijden. Bij die gekartelde 

 randen kan men ieder van die korte buisjes afschroeven, en dan 

 van de langere buizen afscheiden , die zij omvatten. Daardoor wordt 

 de kijker in zoo vele buizen verdeeld, als waaruit hij bestaat en 

 die verdeeling is zoo dikwijls noodig, als men de glazen of de 

 buizen heeft schoon te maken. De voorste buis ai, die door het 

 deksel, bij a, wordt gesloten, glijdt over de buis, binnen welke 

 het voorwerpglas is ingeschroefd. Is die buis zoo diep mogelijk 

 ingeschoven , zoodat de randen b en c met elkander overeenkomen , 

 zoo komt de buitenste oppervlakte van het voorwerpglas nagenoeg 

 met haren rand bij a overeen. Is die buis, gelijk de figuur het 

 voorstelt, uitgehaald, zoo reikt zij over het voorwerpglas heen. 

 Die buis heet bestemd te zijn om het zijdelingsche licht af te 

 sluiten , dat op het voorwerpglas zoude kunnen vallen , maar zij 

 bewijst weinig diensten, om welke reden zij ook bij de zakkijkers 

 uit München en bij die van plössl niet voorkomt. Het is zonder- 

 ling dat MOLTENi deze vrij nuttelooze buis aan zijne kijkers heeft 

 toegevoegd, zonder zich over de aanmerkelijke vermeerdering van 

 den arbeid, die zij veroorzaakt, te bekommeren, terwijl hij eene 

 kleinigheid heeft nagelaten, door wier verwaarloozing zijne kijkers, 

 in sommige opzigten , geheel bedorven worden. Wanneer men met 

 eenen kijker van molïeni naar aardsche voorwerpen ziet, terwijl 

 een helder daglicht op het voorwerpglas invalt, dan ziet men die 

 voorwerpen als in eenen dikken mist, terwijl een onverdraaglijk 

 valsch licht liet geheele veld des kijkers vervult. Beschouwt men 

 dan diezelfde voorwerpen door eenen kijker uit München, zoo ver- 

 toonen zij zich in eene heerlijke zuiverheid en scherpte, terwijl men 

 niets van dien mist gewaar wordt ; en wist men niet dat dit gebrek 



