— 214 — 



strekt niet beter zijn, kan ik haar, om haren prijs, niemand aan- 

 bevelen, die zich eene van moi.teni verschaffen kan. 



De sterrekundige oogbuis van eenen kijker dient eigenlijk tot 

 niets anders, dan om het beeld, door het voorwerpglas gevormd, 

 vergroot te vertoonen. Zij zoude dus ook slechts een enkel ver- 

 grootglas behoeven te bevatten, indien dit volkomen ware. Wegens 

 de kleurschifting, die de breking altijd vergezelt, ziet men echter 

 de voorwerpen, door een sterk vergrootend glas, met valsche ge- 

 kleurde randen, en die randen zijn bovendien onzuiver, omdat een 

 glas met kogelvormige oppervlakken de lichtstralen, die van één 

 punt uitgaan, niet weder volkomen in één punt kan hereenigen. 

 Men gebruikt een zamenstel van twee glazen, om, door het een 

 de gebreken van het ander te verefienen , en het iö geen ligt vraag- 

 stuk te bepalen, welken vorm, welke grootte en welken afstand 

 men aan die glazen geven moet, opdat de genoemde vereflening 

 zoo volkomen mogelijk zij. Bij de meest gebruikelijke sterrekun- 

 dige oogbuizen heeft men glazen, die aan de eene zijde bol en 

 aan de andere zijde plat zijn, terwijl de platte zijde naar het oog 

 wordt toegekeerd. Het glas, dat het digtst bij het oog is geplaatst, 

 heeft eenen brandpuntsafstand drie malen kleiner dan die van het 

 ander, en de afstand van beide glazen is twee malen zoo groot, 

 als de brandpuntsafstand van het eerstgenoemde. Het beeld, dat 

 men beschouwt, valt in het midden tusschen beide glazen, die uit 

 dezelfde glassoort (kroonglas) zijn vervaardigd, en bij welke de 

 kleurschifting grootendeels daardoor wordt opgeheven , dat de licht- 

 stralen elkander, tusschen de glazen, overkruisen. Deze oogbuizen 

 zijn echter nog ver van volkomen, zoo als dit maar al te duidelijk 

 blijkt, uit de omstandigheid, dat de voorwerpen, door eenen kijker 

 met zulk eene oogbuis gezien, hunne scherpte verliezen, als zij 

 van het midden van het gezigtsveld naar zijne randen worden 

 overgebragt. Nog minder volkomen zijn de oogbuizen, bij welke 

 het beeld niet tusschen de beide- glazen valt, zoo als men gedwon- 

 gen is die bij de sterrekundige meetwerktuigen te gebruiken, en 

 daarom heeft men ook pogingen aangewend, om de sterrekundige 

 oogbuizen , even als de voorwerpglazen , door eene vereeniging van 



