— 232 — 



dunning, dewijl de luchtdeelen haar niet onmiddellijk volgen, of 

 de ledige plaats, door hare snelle beweging ontstaan, niet onver- 

 wijld aanvullen. Ook deze luchtverdunningen en verdikkingen 

 worden in bolvormige zoomen, of onder de gedaante van kogel- 

 schalen, voortgeplant. Er gebeurt echter iets bij deze beweging, 

 dat bij het ontploffende buskruid het geval niet was. De snaar 

 houdt namelijk, ten gevolge harer veerkracht, eenigen tijd de ver- 

 kregene beweging aan; want eenmaal op de regte lijn, waarin zij 

 vroeger bij hare rust lag, aangekomen zijnde, overschrijdt zij deze 

 door den aandrang, dien zij bekomen heeft, toen men haar losliet, 

 na men haar met kracht uit den toestand van rust gerukt, en dus 

 iets langer gemaakt had. De luchtverdigtingen en verdunningen 

 houden dan ook eenigen tijd aan; er ontstaat een voortdurend heen 

 en weder slingeren, een golven der lucht. Ook in zulk een ge- 

 val vernemen wij , als de trillingen snel genoeg zijn , zoowel als bij 

 het buskruid, de voortbrenging der luchtgolven; doch nu niet on- 

 der den vorm van een' knal, maar onder dien van een' toon. Zulk 

 eene gestadige, gelijkmatige en snelle golving is namelijk een eigen- 

 aardig vereischte tot het voortbrengen van toonen. Daar er van de 

 trillende snaar aanhoudend slingeringen of luchtgolvingen uitgaan , 

 die zich steeds verder uitbreiden, bereiken deze eindelijk het oor, 

 en doen een daarin aanwezig zeer dun, ligt bewegelijk vlies, het 

 trommelvlies genaamd, medeslingeren; deze trillende beweging breidt 

 zich uit over de gehoorzenuwen en van daar naar de hersenen. De 

 alzoo opgewekte regelmatige werkzaamheid der zenuwen veroor- 

 zaakt ons eene aangename gewaarwording; op welke wijze dit 

 juist geschiedt, ligt nog geheel in het duister, en zal welligt 

 nimmer aan den menschelijken geest geopenbaard worden. — 

 Genoeg — wij worjlen de trillingen gewaar, en zeggen een' toon 

 te hooren. 



"Wij telden onder de voorwaarden tot het voortbrengen van een' 

 toon ook die, dat de slingeringen zeer snel moeten geschieden. 

 Zijn de trillingen langzaam, gelijk bij een' slingerenden bal, of 

 een zeer lang gespannen koord, den verneemt men het geluid niet. 

 Eene eenvoudige proefneming kan deze waarheid bevestigen. 



