— 234, — 



de andere snaar overgeleid, en de eerst verkregene beweging van 

 deze daardoor versterkt; vervolgens zette zich dit spel bij herhaling 

 al verder voort, en eindelijk bewoog zich de vioolsnaar sterk genoeg, 

 om ook toon te geven. Het is waar, de andere snaren der viool 

 liggen bij de voortgebragte luchtgolven ook niet in rust, zij trillen 

 ook mede, maar hare trillingen worden gedurig door de nieuw aan- 

 komende golven gestoord. De snaren toch, tot het voortbrengen 

 van verschillende toonen bestemd, maken allen trillingen van eene 

 bepaalde snelheid, sclieppen ieder voor zich luchtgolven van eene 

 bepaalde lengte. De aangeslagene snaar raag eene met haar niet har- 

 moniërende in beweging stellen, die beweging blijft niet met haar 

 gelijkmatig, de aankomende luchtgolven werken er onregelmatig op 

 in , de slingeringen kunnen niet ordelijk optreden , de snaai kan 

 geen toon voortbrengen. 



Het is waarlijk of er, sta ons deze vergelijking toe, tusschen 

 de harmoniërende toonen eene soort van sympathie bestaat, even 

 als tusschen menschen, wier gelijk gestemde zielen elkanders ge- 

 dachten en gewaarwordingen ondersteunen en voeden. 



Wij spraken boven van eene regelmatige werkzaamheid, die een 

 toon in de gehoorzenuwen opwekt, en als oorzaak daarvan gaven 

 wij op de regelmatige trillingen, waarin het gehoor- of trommelvlies 

 door de luchtgolven, bij den toon behoorende, gebragt wordt. Het 

 denkbeeld, dat ons tot het uiten dier vooronderstelling bragt,komt 

 ons inderdaad te bekoorlijk voor, om het hier niet in de hoofd- 

 trekken ter neder te stellen. 



Men neme eene niet te dikke metalen of glazen plaat, vierkant, 

 rond, of in den vorm van een' regelmatigen driehoek. Elke zijde 

 of de middelliju dier platen kan 3 tot o palmen lang zijn. Meu 

 bore in het midden der plaat eene kleine opening, en zette haar, 

 door middel eener schroef, op eene dunne spil, die door de opening 

 reikt, vast, zoodat de plaat overal vrij ligt, behalve in het midden. 

 Indien er nu een weinig fijn zand op de plaat wordt gestrooid, en 

 vervolgens een vioolstrijkstok, in eene op de plaat loodregte rig- 

 ting langs haren rand wordt gestreken , zoo zal zij een' toon geven ; 

 is nu die toon vol en rond, en derhalve zijne hoogte goed kenbaar, 



