— 239 — 



den bliksemstraal, in de vroeger aangehaalde voorbeelden, als 

 oogenbUMelijk tot ons, en het geluid eerst later. 



Behalve in snelheid zijn de aethergolven van die der lucht vooral 

 in le7igte en duur onderscheiden. De slingeringen van de aetherdee- 

 len grijpen namelijk plaats loodregt op de lichtstralen, dat is in 

 riftingen, die de lijnen loodregt kruisen, welke men zich, van de 

 lichtbron af, in alle mogelijke rigtingen kan verbeelden getrokken 

 te zijn. Eene licht- aethergolf heeft ongeveer de lengte van nog 

 geen 6 tienduizendste deelen eener streep; door deze ruimte slin- 

 gert dus het aetherdeeltje, en maakt in eene seconde ten naasten bij 

 430 billioenen trillingen of heen- en wedergangen. In eene lengte- 

 nitgebreidheid, gelijk aan de dikte van gewoon postpapier, kunnen 

 er dus gelijktijdig 150 aethergolven plaats grijpen. Met zulk eene 

 vatbaarheid heeft de Schepper den menschelijken geest toegerust, 

 dat het hem mogelijk is geweest, om die ondenkbaar kleine be- 

 wegingen of korte tijddeelen te meten. Het is zoo, wij eindige, 

 gebrekkige wezens kunnen de volmaaktheden van den Schepper in 

 het geschapene niet volkomen inzien, maar zooveel is zeker, dat 

 bovenstaande beschouwingen tot het bestaan eener wijsheid doen 

 besluiten, die ons gemoed tot vereering en aanbidding stemt. 



De zoo even genoemde onbegrijpelijke snelheid van het licht heeft 

 betrekking op zijne voortplanting in de aetherdeelen zelven , zoo 

 als die de wereldruimte vullen. De aether , in de vaste en druipbare 

 vloeistoffen aanwezig, plant het licht minder snel voort. In water 

 en glas bij voorbeeld ondervindt het licht eenige vertraging. Men 

 moet al weder daarin de vindingrijkheid van den mensch bewon- 

 deren, dat het hem heeft mogen gelukken, om bij zulk eene ver- 

 bazende snelheid, het verschil in den tijd te meten, dien het licht 

 noodig heeft, om gelijke, en wel slechts eenige ellen lange afstan- 

 den in lucht en water of glas af te leggen. 



De snelheid van het licht geeft een middel aan de hand, om 

 den minkundigen zich een flaauw denkbeeld te doen vormen van 

 den grooten afstand, die de heraelligchamen van onze aarde af- 

 scheidt. Immers het licht, dat van de maan af in ééne seconde, en 

 van de zon in 8 min. en 13 sec. onze aarde bereikt, lieeft van 



