— 245 — 



gekeerd; verbeeld u, dat de er tusschenliggende ruimte geheel niet 

 glas is aangevuld ; zoo hebt gij een glazen ligchaam voor u , dat iii 

 de natuurkunde bekend is onder den naam van verzamellens , manv 

 in het dagelijksch leven onder dien van brand- of vergrootglas of 

 loupe. Wend een van de oppervlakken van dat glas naar de onbe- 

 wolkte zon, gij zult aan de andere zijde, op zekeren afstand achter de 

 lens, een lichtend plekje zien ontstaan; hier heeft men , door tusschen- 

 komst van het glas, al de aethergolven of de lichtstralen weten te ver- 

 eenigen , die zijne opervlakte treflen ; de trillingen versterken daar 

 elkander; er is een zonnebeeldje gevormd. De lichtstralen zijn door 

 de vertraging, die de aethergolven in het glas hebben ondervonden, 

 van hunnen oorspronkelijken weg afgebragt , zij zijn ^eèrö/^e», zegt de 

 natuurkundige. Ligt er een voorwerp digt bij de lens , en vangt een 

 oog aan de andere zijde van het glas de gebrokene lichtstralen op, zoo 

 schijnen zij van punten te komen, die veel verder uit elkander lig- 

 gen dan in het ligchaam zelf. Eene behoorlijke vereeniging van zulke 

 vergrootglazen legt ons de meest verhevene wonderen in de schep- 

 ping bloot, wonderen, waarbij de geest in verrukking geraakt en 

 wordt opgevoerd tot dat Wezen , dat ondenkbaar groot blijft ook in 

 het voor ons onbegrijpelijk kleine. Zal het noodig zijn in dat op- 

 zigt. te wijzen op het belangrijke stuk van den hoogleeraar har- 

 ïiNG, waarmede hij dezen jaargang van dit Album geopend heeft? 

 Die vergrootglazen zijn het, welke ook over de eigenschappen der 

 aethergolven zelven een groot licht hebben verspreid , die de wer- 

 king van het gezigtszintuig hebben opgehelderd, en een krachtig 

 middel zullen blijven uitmaken om, zoowel van nabij als van verre, 

 tot zelfs in de oneindige hemelruimte , meer en meer den glans 

 der goddelijke magt en wijsheid schitterend te doen opgaan. 



Hoeveel overeenkomst er is tusschen de lucht- en aethergolveu 

 bewijst de omstandigheid, dat het onlangs een' natuuronderzoeker 

 is gelukt, om door middel eener lens ook de geluidsgolven in één 

 punt door breking zamen te voeren, en elkander te doen verster- 

 ken. Verbeeld u, dat de horologieglazen, met behoud van den 

 gebogen vorm, vervangen worden door groote, dunne vliezen van 

 collodion , en de ruimte daar tusschen opgevuld met eene luchtsoort , 



