— 253 — 



ieder reep eene talie slaande, werd die, naarmate het spek van 

 onJeren van het vleesch door middel der messen werd weggesneden , 

 doorgehaald. De geheele, dus afgeschilde reep, wierp men in kleine 

 stukken gesneden in den traanketel. 



Wij vernamen nu van een der hoofden van de walvischvangers, 

 dat men bijna den halven nacht had doorgebragt om het dier te 

 dooden , dat naar alle waarschijnlijkheid door den angst verwilderd 

 het strand zoo nabij was gekomen. 



Terwijl wij hier rondwandelden , waren wij getuigen van het in- 

 zegenen der walvischsloepen , die , op het strand gehaald , af zouden 

 steken ter vangst. Eenige geestelijken naderden langzaam en eerbiedig; 

 al de omstanders namen de hoeden af; na het prevelen van een 

 kort, onverstaanbaar gebed, werden al de voorstevens een voor een 

 met wijwater besproeid, en telkens maakten al de aanwezigen het 

 teeken van het kruis, waarna de sloepen te water werden geschoven. 

 Nadat een walvisch geharponeerd , en aan een der sloepen met 

 eene zeer lange lijn bevestigd is, geraakt hij zelden verloren, en 

 het is alleen door afmatting, dat het arme dier, in weerwil zijner 

 vreesselijke krachten, onder al die folteringen bezwijken moet; want 

 de behoefte om te ademhalen noodzaakt het om spoedig uit de zee op 

 te rijzen, waar zijne rustelooze vervolgers het afwachten. 



De lansen zijn ongeveer twee voeten lang, zeer scherp toeloo- 

 pende, van boven als een koker in een langen stok van ongeveer 

 zes voeten lengte sluitende; niet ver van de lans is eene lijn be- 

 vestigd, dienende om den stok terug te halen, nadat de lans ge- 

 worpen is. Dit vereischt veel oefening, want de stok moet, handig 

 en vlug, zoodanig bestierd worden, dat het ijzer bij het terug halen 

 niet in den stok beklemd geraakt. 



Van het vleesch , dat geene waarde bezit , maakten zich de negers 

 meester, die ^het op hunne wijze bereiden, om er zich mede te 

 voeden; uit een aardigheid namen wij een stuk mede en lieten er 

 ragout van klaar maken. De smaak was geenszins tranig, en zweemde 

 naar ossen vleesch ; alleen de buitengewone dikte der vezels maakte 

 dit geregt onoogelijk. 



Q. R. M. Ver Huell. 



