— 255 — 



anders, of zij moesten door de bijgeloovigheid van vroegere tijden 

 tot allerlei legenden aanleiding geven. De Harz heeft daarvan dan 

 ook een grooten overvloed; maar het is hier de plaats niet om 

 hierover uit te weiden. 



Door deze vulkanische bewegingen zijn er vooruitstekende rot- 

 sen en diepe afgronden gevormd; hier zijn bergkloven ontstaan, 

 waardoor de eene of andere bruischende stroom zijn water voort- 

 jaagt en met eene onverwinbare kracht alles, wat slechts onder zijn 

 bereik komt, medesleept; ginds daarentegen zijn holen en spe- 

 lonken achter gebleven , waaronder de Baumanns- en Bielsgroi te 

 regt eenea wijdberoemden naam verworven hebben. Deze beide 

 grotten, welke volgens eenigen zelfs voor die van Antiparos niet 

 zouden behoeven onder te doen , liggen bij Rübeland in het Bode- 

 dal , de eerste aan den linker , de laatste aan den regter oever der 

 rivier. Men klimt langs een steil en smal voetpad naar de Baumanns- 

 grot, welke ongeveer 140 voet boven den bodem van het dal gelegen 

 is, en welke ingang met boschanemonen en klokjes [Anemone pra- 

 tensis en Campanula conglomeratd) als het ware is omkranst; en 

 nadat de gids den reiziger een aangestoken berglampje 1) heeft ter 

 hand gesteld, treedt hij de grot binnen. Deze bestaat eigenlijk uit 

 zeven hoof d-afdeelin gen of eigenlijke grotten, en ligt even als de 

 Bielsgrot, geheel in eenen zwartachtigen , even als marmer geaderden 

 kalksteen (Porphyr?); het water, dat bestendig hierdoor henen sij- 

 pelt, heeft het koolzuur van den kalksteen opgelost, en daar het 

 weder in de grot verdampt, blijft er een nederslag achter, dat, 

 hard geworden zijnde, onder den naam van druipsteen of stalacti- 

 ten bekend is , en de allerzonderlingste en meest wonderbare ge- 

 daanten en figuren, b. v. leeuwen, hagedissen, druiven, enz. te 

 voorschijn roept; eene biddende non en een engeltje met vleugels 

 zijn in dit opzigt vooral opmerkenswaardig. Volgens Gottschai,k 2) 

 hebben de zeven grotten te zamen eene lengte van 758 voet, en 

 de grootste, het zoogenaamde voorportaal of de vestibule, heeft 



1) De lamp, die door de lergwerkers wordt getruikt, 



2) T"r. Gottschalck, Taschenbuch für Eeisende in dem. Harz, Magdel)urg 

 1843, pag. 222. 



