— 262 — 



Wanneer de leeuw acht jaren oud wordt is hij volwassen; hij 

 heeft dan zijne volle kracht gekregen, zijne manen zijn gevuld, en 

 hij is een derde grooter dan de leeuwin. Tot het derde jaar blijven 

 de welpen bij de ouden , wanneer zij dezen verlaten om te paren. 



Dit gescliiedt in Januarij of op het laatst van Decenaber; de 

 leeuwin draagt bijna een jaar en zoekt tegen het einde van dien 

 tijd eene afgelegene spelonk om in rust te kunnen werpen. Ge- 

 woonlijk bestaat de worp uit twee jongen, een mannetje en een 

 wijfje, somwijlen uit één, zelden uit drie. Gedurende de eerste 

 dagen der geboorte verlaat de moeder geen oogenblik haar kroost 

 en de leeuw voorziet in de behoeften. Eerst met de derde maand, na 

 het tanden krijgen , worden zij gespeend ; de leeuwin verlaat dan 

 dagelijks eenige uren het hol, en voedt hare jongen met zorgvuldig 

 van één gescheurd schapenvleesch. 



Het tijdperk van tanden krijgen is dikwerf doodelijk voor de 

 welpen, vooral voor de leeuwinnen, waardoor hun getal een derde 

 minder is dan dat der mannelijke leeuwen. In later tijd, bij de 

 paring, ontstaan hierdoor hevige gevechten tussche.n de minnaars, 

 die somwijlen met beider dood eindigen, wanneer niet een andere 

 en sterkere leeuw tusschen beiden treedt en de bruid naar huis voert. 

 Niet zelden, volgens het verhaal van hertejagers, die onwillekeurig 

 getuigen waren van den nachtelijken strijd, brengt de leeuwin, 

 welke dikwerf door twee en soms meer verliefden te gelijk gevolgd 

 wordt, hare jonge volgelingen in de nabijheid van eenen ouden 

 volwassen leeuw, wiens kracht zij uit zijn gebrul leerde kennen, 

 om verlost te worden van eenen twist, die zonder uitslag blijft, 

 daar geen hunner nog de kracht heeft om den anderen te dooden. Nu 

 ontstaat eene worsteling, die spoedig beslist is. Door de overmoe- 

 digen aangevallen, geeft dan de oude leeuw hier een klaauwslag, daar 

 een beet, verscheurt de lendenen van den éénen, verbrijzelt den 

 poot van den anderen, terwijl een derde bebloed het slagveld ver- 

 laat. Zijne manen schuddende vleit zich nu het edele dier naast 

 zijne gezellin neder, die met half geloken oog zijne wonden likt, 

 als eerste bewijs harer genegenheid. 



De leeuv/in, die even als de Arabische schoone, kracht en dap- 



