— 2(j6 — 



als gewoonlijk opgesloten en de wacht verbergt zich aan de binnen- 

 heiniiig, digt bij den kuil. 



De leeuw, des nachts rondwarende, korat in de nabijheid van 

 den doei-r , bemerkt spoedig de kudden , en , opgewonden door den 

 reuk en het geloei der runderen, gaat hij naar het hoogere gedeelte 

 van den doear, — daar hij altijd uit gemak van de hoogte naar de 

 laagte springt, — waagt den sprong en stort brullende van woede in 

 den diepen kuil. Dienzelfden nacht verkondigen geweerschoten het 

 gelukkige nieuws aan al de doears in den omtrek; de eerste morgen- 

 schemering vindt reeds de buren verzameld en weldra, door een 

 twintigtal kogels getroffen, sterft het edele dier eenen roemloozeu dood. 



Niet altijd echter gelukt het eenen zoo gunstigen, uitslag te ver- 

 krijgen ; soms worden alle tenten beroofd en juist diegene verschoond 

 in wier midden de zoubia gegraven is. Daarbij kan des zomers, 

 wanneer de herderstammen gedurig van legerplaats veranderen om 

 nieuwe weiden te zoeken , de valkuil , die veel arbeid kost , niet 

 toegepast v/orden , en in dit saisoen doorloopt de leeuw een zeer 

 groot veld. Wanneer nu de aanhoudende hitte de vlakte verschroeit 

 en het gebrek aan water zich soms nijpend gevoelen doet, worden 

 de stammen gedwongen het kreupelhout der bergen te naderen, 

 waar het vee een karig voedsel vindt. Hier heeft de leeuw schoon 

 spel, en zoo het toeval wil, dat zich eene familie in de nabijheid 

 bevindt met eenjarige welpen, dan brengen de verliezen, die de 

 Arabieren eiken nacht ondefgaan, hen bijna tot vertwijfeling. Op 

 den leeftijd namelijk van één tot twee jaren doodeu de jonge 

 leeuwen niet alleen uit honger, maar ook om zich te oefenen, en dit 

 tijdperk is wezenlijk eene verwoesting voor de kudde. Nadat nu 

 eenige weken eene schatting betaald is,, die weldra ondragelijk wordt, 

 besluit men eene 'algemeene jagt te maken en worden alle doears 

 in den omtrek opgeroepen, om daaraan deel te nemen. Op eenen 

 moro-en verzamelen zich de jagers ten getale van tachtig tot hon- 

 derd geweeren op den rand van het bosch , waar op eene afgelegene 

 plek, onder een donker prieel van wilde olijven en honderdjarige 

 mastikboomen , de leeuw gerust te slapen ligt. Na eene vrij onstui- 

 mige woordenwisseling wordt besloten om, voorafgegaan door eenige 



