— 267 — 



ervarene spoorzoekers, de juiste plaats te bespieden, waar de vijand 

 van zijne nachtelijke wandelingen uitrust. Deze wordt nu bekropen, 

 en na eenige steenworpen en een paar schoten verschijnt de leeuw 

 spoedig voor de jagers, die digt bij elkander gedrongen op een 

 gegeven teeken allen te gelijk op hem schieten. Somwijlen valt hij 

 op het eerste schot, wanneer het hart of de hersenen geraakt zijn, 

 maar het leven is bij dit geslacht zoo taai, dat gewoonlijk, hoewel 

 door menigen kogel doorschoten, hem kracht genoeg blijft om 

 woedend op de jagers te storten en eenigen neer te rukken en te 

 verscheuren. Naauwelijks geschiedt zulks, of allen werpen de ge- 

 weeren weg, vallen met messen en yatagans over hem heen en 

 dooden hem zonder de klaauwslagen te achten, die menigeen in 

 deze vreesselijke worsteling treilen. Nu worden de dooden en ge- 

 kwetsten geteld en aan de zorg hunner naastbestaanden overgelaten, 

 en de overige trekken in onhandige vreugde, onder den zegezang 

 der vrouwen, met het gedoode dier den doeür binnen. 



De onzekere uitkomst van eene dusdanige jagt, en de vele men- 

 schenlevens die zij kost, daar de gescheurde wonden door tand of 

 nagel veroorzaakt zelden genezen , heeft jules géraed doen be- 

 sluiten op eene andere wijze dsn leeuw te dooden. Toegerust 

 met kalmen en onwrikbaren moed, vaste hand en zeker oog, treedt 

 hij den koning van het woud, wanneer deze des nachts zijne ronde 

 maakt, bedaard te gemoet, laat hem op weinige passen naderen 

 en legt de buks op den kop aan , zoodat de kogel treft tusschen 

 het oog en het oor. Zelden echter, zelfs dan nog, is het dier 

 oogenhlikkelijk buiten gevecht gesteld, en een tweede, soms een 

 derde kogel is noodig hem onbewegelijk te maken. Van de drie 

 leeuwen, die gedurende mijn verblijf te Oertèn geveld werden, viel 

 geen oogenhlikkelijk; en dat gérakd gedurende zoovele jaren on- 

 gedeerd uit het nijpendst gevaar terugkeerde, is alleen toe te 

 schrijven aan eene beschermende hand die, zelfs voor het oog van 

 den verstoktsten twijfelaar, hem leidt en beschermt. 



Jules gérakd is in de kracht zijner jaren; hij is Franschman 

 en ofiBcier bij het regiment spahi's. Door lang verblijf vertrouwd 

 met de taal en de zeden der Arabieren, behoort hij tot de weinige 



