— 271 - 



nacht van ons verblijf te Oertèn was eene leeuwin door drie kogels 

 zwaar gewond in eene ravijn gestort, waar het in de duisternis 

 geene zaak was haar te volgen. Den anderen morgen werd alles 

 doorzocht zonder iets te vinden , en wij keerden tentwaarts in de hoop 

 dat het dier aan zijne wonden sterven zoude. Eenige dagen daarna 

 vlogen houderde gieren over het kampement, allen dezelfde rigting 

 volgende en achter het gebergte neerstrijkende. "Die hebben onze 

 leeuwin gevonden," zeide gérard, en zoo was het; door hun onbe- 

 grijpelijk instinct geleid, kwamen zij uren ver hun middagmaal halen. 



Leeuwenvleesch is een afschuwelijk eten; de smaak is hoogst 

 onaangenaam en de reuk walgelijk. De Arabieren gebruiken het 

 echter met genoegen, minder uit lekkernij misschien dan wel uit 

 haat. "De leeuw ," zeggen zij , "heeft ons zoolang gegeten , nu eten wij 

 den leeuw." Het prachtige dier, dat in den avond van den 27sten 

 Julij in de vallei der Oued-Berber door ons geveld was, werd den 

 volgenden morgen in het woud ontweid , en de Arabieren die dit 

 werk met wellust verrigtten, kregen hevigen twist over de verdee- 

 ling der stukken. De vrouwen van de tenten der Ben-Ouled-Yagoeb, 

 die het meest van hem te lijden hadden gehad, ontvingen het hart, 

 hetwelk in kleine stukken verdeeld , raauw aan de kinderen eeseven 

 werd om hen dapper in den strijd te maken. 



Het eigenaardige van het leeuwenkarakter is vadzigheid, hard- 

 vochtigheid en onbedwingbare moed; den naam van edelmoedig, die 

 hem gegeven is, verdient hij niet. Hij doodt wel niet uit lust tot 

 moorden , maar om te leven en zich te verdedigen ; evenwel gebeurt 

 het, dat des daags een leeuw, geplaagd door dorst of door de vlie- 

 gen wakker gemaakt, zijne schuilplaats verlaat en half slaperig den 

 reiziger voorbij laat gaan zonder hem te deeren; maar dan is hij 

 gewoonlijk verzadigd of niet regt wakker. Des nachts is de alleen 

 reizende, die dusdanige ontmoetingen heeft, onherroepelijk verloren ; 

 en zoodra het duister geworden was verwijderden wij ons nimmer 

 van de tent zonder de buks in den arm te lecrsren. 



DO 



Enkele uitzonderingen komen echter somwijlen voor, waarin de 

 leeuw bewijzen gaf van dankbaarheid en gehechtheid. Een jonge 

 welp was, ééne maand oud, in Eebruarij 1S46 door jules gérard 



é 



