— 272 — 



in het gebergte van Djebel-mézioer geroofd uit het leger der ouden , 

 en daaraan door hem den naam van Hubert gegeven. Met zorg werd 

 het dier, dat zeer aan zijnen meester gehecht was, opgevoed; en één 

 jaar oud zijnde, geschonken aan de menagerie ^tr Jarclin des plantes 

 in Parijs. Hubert was toen gehoorzaam aan de oppassers, en scheen 

 wijsgeerig het lot te dragen dat hem op dien vreemden grond be- 

 schoren was. Lang daarna kwam gérard weder in Parijs en be- 

 zocht zijnen ouden kweekeling. Bij het naderen van het hok floot 

 hij, zonder zich te vertoonen, een favoriet air, bij de parforce 

 jagers algemeen bekend: Ie cJievreuil de Bourgogne. JNTaauwelijks 

 vernam het dier de welbekende toonen, of het herinnerde zigh de 

 melodie, zoo dikwerf van den beminden meester in de wildernis 

 gehoord; werd onrustig en zag naauwelijks het hok geopend of 

 stortte voor zijne voeten, hem allerlei liefkozingen bewijzende, en 

 legde zich eindelijk met gesloten oogen voor hem vertrouwelijk 

 neder, van tijd tot tijd opziende of de teruggevonden vriend nog 

 daar was. Na zijn vertrek werd Hubert zoo wild en onhandelbaar, 

 dat de oppassers gérard verzochten, zijn bezoek te hervatten en 

 het dier tot rust te brengen. Dit geschiedde, en hetzelfde tooneel 

 herhaalde zich. Maar na de terugreize van gérard naar Afrika 

 verviel Hubert in eene stille treurigheid , afgebroken door aanvallen 

 van razernij , en stierf drie maanden later. 



Onder de vele verhalen van slagtoffers, die op de jagt of door 

 toeval de prooi van den leeuw geworden zijn en die onuitputtelijke 

 stof opleveren voor het onderhoud rondom het wachtvuur, behoort 

 het volgende. Het is .bekend bij elk die Constantine bezocht heeft 

 en onderscheidt zich door het dramatische van het voorval. 



Korten tijd vóór dat de stad door de Pranschen veroverd werd, 

 was Ahmet-Bey heer dezer sombere rotsvesting, door de soldaten 

 la ville du diable genoemd. Met onverbiddelijke gestrengheid tuch- 

 tigde hij elk vergrijp tegen zijne oppermagt, en door zijne wreed- 

 heid was hij gevreesd bij al de rooverbenden in den omtrek. Onder 

 de struikroovers, waarvan destijds de gevangenissen vol waren, 

 bevonden zich twee broeders die berucht waren door hunne onge- 

 meene kracht en moed. Zij waren ter dood veroordeeld, en de 



4 



