— 273 — 



Bey, die eene ontvlugtiug vreesde, had hen laten boeijen zoodanig, 

 dat het been van den éénen door denzelfden ijzeren ring aan dat 

 van den anderen geklonken was. Hoe de zaak eigenlijk toeging weet 

 niemand, maar toen de Chaouch (scherpregter) kwam om het vonnis 

 te volbrengen, was de gevangenis ledig. Na vergeefsche moeite aan- 

 gewend te hebben om den noodlottigen ring te verbreken , hadden 

 de broeders , wien het gelukt was te ontvlugten , het vrije veld bereikt ; 

 zij verborgen zich des daags in de bosschen en zetten 's avonds hunnen 

 togt voort. Des nachts ontmoette hen een leeuw ; de twee roovers be- 

 gonnen met steenen te werpen en uit alle magt te schreeuwen , maar het 

 dier ging vóór hen liggen en keek. hen strak aan. Daar bedreigingen 

 niet hielpen , smeekten zij innig om hun leven , maar de leeuw 

 sprong toe en verscheurde den eenen broeder naast den anderen , 

 die zich dood hield. Toen hij zijne prooi verslonden had tot op 

 het been dat vastgeklonken was , beet hij , vergramd over den tegen- 

 stand, dit door onder de knie, en verwijderde zich om te gaan 

 drinken aan eene nabijgelegene bron. ÜNTiet ten onregte vermoedende, 

 dat de leeuw terug zou keeren, vlugtte de overgeblevene zoo snel 

 mogelijk, en het toeval willende dat hij een ledige silo^) vond, 

 kroop hij daarin, het been van zijn' broeder medeslepende. Niet 

 lang zat hij in zijn schuilhoek , of de leeuw kwam terug en ging 

 heen en weder langs den silo, brullende van woede, tot dat de 

 dao: aanbrak en het dier verdween. Toen nu de vluartelinËT uit 

 den kuil kroop, zag hij zich omringd door de ruiters van den 

 Bey, die hem op het spoor waren; één van hen wierp hem over 

 het paard, en in wilde galop ging het naar Constantine terug, 

 waar hij op nieuw in den kerker geworpen werd. De Bey wilde 

 het verhaal zijner ruiters niet gelooven, en liet den man vóór zich 

 komen, altijd het bloedige been achterna slepende. Ahmet-Bey 

 was wreed maar regtvaardig, en dacht dat de uitgestane doodsangst 

 voor straf volstaan kon. Hij liet den ijzeren ring verbreken en schonk 

 hem het leven. 



1) Vrij diepe kuil met naaawe opening, waarin de Arabieren hun graan bewaren. 



# 



