— 286 — 



in het vertrek wordeu gebragt, terwijl de bedorvene lucht boven 

 uit het vertrek moet worden weggetrokken. Volgens anderen daar- 

 entegen moet de luchtstroom juist in tegenovergestelde rigting 

 worden bewogen , zoodat de bedorvene lucht van onderen uit het 

 lokaal wordt weggetrokken, terwijl de verwarmde versche lucht 

 niet juist boven in het lokaal behoeft te worden ingevoerd, daar 

 zij door hare soortelijke ligtheid toch dadelijk naar boven stroomt. 

 Beschouwen wij deze twee denkbeelden eens nader, dan komen 

 wij tot het besluit, dat de eerste wijze, theoretisch beschouwd, 

 zeer veel voor zich heeft, maar dat hare toepassing, juist zoo als 

 de theorie die eischt, of in de meeste gevallen onmogelijk, of met 

 zoodanige kosten gepaard gaat , dat zij ten eenenmale doelloos 

 wordt. 



In het parlementshuis in Londen heeft men, reeds vele jaren 

 geleden, deze ventilatie met ontzaggelijke kosten theoretisch juist 

 toegepast; de versche lucht werd verwarmd door ovens in beslotene 

 ruimten en vervolgens door eene tallooze menigte kleine openingen 

 in den vloer van onderen in het lokaal gebragt (fig. 3), welke vloer 



bedekt was met een tapijt, waarin 

 eveneens tallooze openingen waren ge- 

 maakt; de zoldering der zaal was ins- 

 gelijks met vele openingen voorzien , 

 en door deze stroomde de vuile lucht 

 weg in een groot kanaal, waarin door 

 middel van verwarming eene zuiging 

 werd voortgebragt ; de parlementsleden 

 zaten dus in een stroom van verwarmde 

 ^'f- ^- versche lucht, die de door de adem- 



haling bedorvene lucht steeds wegvoerde. En toch is deze kostbare 

 ventilatie-inrigting na korten tijd moeten worden weggenomen; 

 eene van de redenen was deze, dat de van onderen komende lucht- 

 stroom de stofdeeltjes van den grond en het tapijt mede opvoerde 

 en de parlementsleden, na een paar uren, met eene dikke stoflaag 

 bedekte. 



Hier was de theorie juist toegepast, en de ventilatie op zich zelve 



