287 



voldeed zeer goed ; maar zoo als deze theorie meestal wordt toegepast , 

 door namelijk de versche verwarmde lucht van onderen langs de 

 zijwanden te doen binnenstroomen en vervolgens door eenige ro- 

 setten in de zoldering de vuile lucht weg te trekken, kan deze 

 ventilatie-methode, zooals ons nevenstaande figuur 4 toont, nimmer 

 eene goede genoemd worden. 



Wij hebben toch vroeger gezien, dat warmere lucht in koudere 

 van onderen gebragt, door dezelve heen opstijgt, en daarvan is het 



gevolg dat de door de openingen a a 

 (fig. 4) instroomende warme lucht 

 langs de wanden der kamer zal op- 

 stijgen en zoo spoedig mogelijk door 

 de rosetten 5 è de kamer zal verlaten , 

 terwijl de lucht in het binnenste ge- 

 deelte der kamer hoegenaamd niet 

 ververscht wordt. 



Beschouwen wij nu de tegenover- 



'^■^" gestelde methode en nemen wij hier 



eenvoudiglieidshalve aan , dat door de openingen a a (fig. 5) boven 



in den zijwand warme versche lucht in het vertrek instroomt. Daar 



deze lucht warmer is dan die van 

 de kamer , blijft zij op de koudere 

 lucht zweven; daar echter van 

 onderen door de openingen bb, 

 die door buizen in verband staan 

 met een kanaal, waarin dooreene 

 opzettelijke verwarming eene zui- 

 ging wordt voortgebragt (four- 

 neau d'appel) de lucht wordt 

 weggetrokken , daalt langzamer- 

 hand de kolom versche lucht naar beneden, terwijl door de openin- 

 gen aa steeds nieuwe warme lucht wordt ingevoerd; bij eenig 

 nadenken zal ieder tot de overtuiging komen, dat op deze wijze 

 alleen eene regelmatige luchtverversching , zonder den minsten togt , 

 gedurende den winter kan geschieden. De ruimte veroorlooft mij 



Fig. 5. 



