— 298 — 



plaats van bladen vervullen. De bloemen zijn vrij groot en vormen 

 eenen tros aan het einde van de bloemsteng; zij hebben even als deze 

 eene vaal gele kleur, gelijk het zand, waarin zij groeijen; somtijds 

 echter is de kleur der bloemen donkerder, en helt meer naar het 

 roode, purpere of bruine over. De planten ontwikkelen een sterken 

 muskusgeur, dien zij, lang nadat zij gedroogd zijn, nog behouden. 

 Van nabij beschouwd hebben de bloemen iets sierlijks; zij zouden 

 tusschen groene bladen geene onaangename vertooning maken ; maar 

 hare vale, doffe kleuren en het aanzien der plant, die haar draagt, 

 nemen die enkele schoonheid weg en maken een ongunstigen in- 

 druk. — Toen ik voor het eerst de Orobanchen met oplettendheid 

 beschouwde, schenen zij mij daar in de duinen, verworpelingen der 

 schepping, duivelen in het plantenrijk, die boven de aarde eene 

 schoongevormde bloem vertoonen , maar onder dien grond eene 

 arme plant uitzuigen en verstikken : zij waren mij eene donkere 

 bladzijde in het boek der natuur, even als in het boek der mensch- 

 heid zij , die onder een schoonschijnend aangezigt hunne ont- 

 eerende handelingen verbergen. 



Niet alleen in de duinen vindt men de Orobanchen , maar ook op 

 heidevelden en bouwgronden. — Onder de kultuurplanten rigten 

 zij vaak groote schade aan ; vooraf op Vlas- en Hennip-akkers ver- 

 toonen zij zich dikwerf in grooten getale, en zijn zij hoogst- 

 moeijelijk uit te roeijen, omdat de bloemstengen afbreken, wanneer 

 men de planten poogt uit den grond te trekken ; terwijl de oor- 

 spronkelijke wortelstok niet kan uitgegraven worden zonder aan- 

 merkelijke schade voor de wortels der kultuurplanten, waaraan hij 

 is vastgehecht. 



Eene andere inlandsche Parasiet is de Lathraea, die tot de fami- 

 lie der Orobanchen behoort, doch in hare wijze van woekeren eenig- 

 zins van deze verschilt. De Orobanche vormt eene soort van 

 wortelstok, waaruit worteltjes ontspringen, die gedeeltelijk zich aan 

 de voedende plant hechten, gedeeltelijk in den grond schieten. 

 De Lathraea vormt geen wortelstok maar eene menigte zeer vertakte 

 worteltjes, die door zuigwratjes aan de aangetaste plant verbonden 

 zijn. Zij is hier minder overvloedig dan de Orobanche, en heeft ha- 



