— 304 — 



groeide, was zij eene bron van vreugde en een gunstig teeken; 

 want men dacht dat de goden haar uit de bovenwereld op die 

 eiken hadden gezonden. 



Bij de Galliërs werden de Marentakken met groote plegtigheid 

 in de heilige eikenbosschen geplukt. Op den zesden dag na de 

 eerste nieuwe maan des jaars, zegt Plinius, werden twee witte 

 ossen , die voor 't eerst waren aangespannen , onder den boom 

 gebragt. In lange witte kleederen gehuld, steeg de Druïde op hen 

 en sneed met een gouden offermes den Marentak af, die in een 

 wit laken opgevangen en onder de omstanders verdeeld werd. Daarna 

 ofterde men de beide ossen onder gebeden voor de gelukkige 

 werking der heilige plant, uit welke een drank bereid werd, die 

 het groote wondermiddel, de revalenta van dien tijd was. 



Ook de oude Nederlanders bewezen dezelfde eer aan onzen Para- 

 siet; maar vooral in Engeland heeft zij zelfs in lateren tijd onder 

 den naam van Mistletoe hare beteekenis in het volksleven behouden. 

 Na de invoering van het christendom is daar behalve de Hulst 

 en het Klimop ook de Vogellijm tot een attribuut van het kersfeest 

 gemaakt. De '■'■Jciss under the Mistletoe''' behoorde tot de eigenaardig- 

 heden op dat feest, die haren oorsprong hadden in het verdwenen 

 heidendom. De Bergschotten gingen bij de volle maan, in Maart, de 

 Vogellijm plukken en vlochten daaruit kransen, die hen van teringen 

 en andere ziekten moesten vrijwaren. 



De naam Marentakken of geesten-takken , doet genoeg blijken , 

 welke geestelijke en etherische beteekenis onze voorvaderen aan die 

 plant hebben verbonden. Bij de Galliërs heette zij de Boom der 

 Bovenlucht {Pren Awijr) of de Boom van den hoogen top {Fren 

 Uchelvar). 



Maar het geloof aan hare geneeskracht berustte bij de ouden niet 

 op ondervinding. Zij zeiden alleen: Die plant komt uit den hemel, 

 dus is zij overal goed voor. 



De ondervinding heeft later geleerd, dat het goede geloof en niet 

 de Marentakken de genezing kan hebben bewerkt : daar deze plant 

 eer schadelijke dan goede eigenschappen voor het dierlijke leven bezit. 



Zoo lieten zich dus onze voorvaderen door hun vooroordeel mede- 



