— 305 ~ 



slepen, dat zij hulde bewezen aan een verachtelijk onkruid, aan eenen 

 Parasiet. 



Hoogst merkwaardig is het, dat dezelfde eerbe wij zingen, die voor 

 2000 jaren door de Germanen en Kelten aan de Yogellijm bewezen 

 werden , thans nog bij een geheel verschillenden volksstam plaats 

 hebben ten opzigte van Parasieten, die met deze plant de grootste 

 overeenkomst hebben. De Vogellijra behoort tot de familie der Lo- 

 ranthaceën, die in de tropische gewesten, en ook op ons heerlijke 

 Java, hare schitterende vertegenwoordigers heeft. Op dat klassieke 

 en plantrijke eiland hangen de Loranthaceën met hare gloeijend 

 roode bloemen aan de heilige vijgenboomen (Ficus religiosa) die de 

 pagoden en tempels beschaduwen , en de Javanen beschouwen ze met 

 eerbied en welgevallen, want zij gelooven dat de schimmen van 

 hunne vaderen, die nog rondom die tempels zweven, zich in den 

 aanblik dier woekerplanten verlustigen, en ze bewonen als een 

 verblijf van vrede en rust. 



Maar wij zullen de Marentakken en de schimmen der Javanen 

 verder met vrede laten en een sprong doen van den meest ontwikkel- 

 den tot den laagsten vorm der zigtbaarbloeijende Parasieten. — Wij 

 blijven het oog vestigen op den Indischen Archipel , op de donkere, 

 door Olifanten en Neushoornen bewoonde wouden van Sumatra. 

 Daar groeit op de stammen van eene soort van wilden wijnstok 

 (Cissus) AtRafflesia, de zonderlingste van alle Parasieten , de mons- 

 terachtigste verschijning in het plantenrijk. 



De Eafflesia heeft geen stengel, geen wortel, geen bladen; de o-e- 

 heele plant is niet meer dan eene bloem ; maar eene bloem van drie voet 

 middellijn, de grootste bekende bloem van den aardboh Onmiddelijk 

 uit den stam van den Cissus ontspruit zijne knop, die in den beginne 

 de grootte en het aanzien eener muskaatnoot heeft, en binnen drie 

 maanden tot geheele ontwikkeling komt. De knop heeft eene don- 

 ker violette of bruine kleur; de bloem is vuil wit met een rood 



binnenste bij EafSesia Patma en bruingeel bij Eafflesia Arnoldi. 



De laatstgenoemde is het eerst bekend geworden en in 1818 door 

 Dr. ARNOLD , een engelsch reiziger in Sumatra, in tegenwoordigheid 

 van den beroemden gouverneur stamford raffles gevonden. Zii 



