— 315 — 



10 voet. De staart alleen is I14 voet lang en uitgespreid 3 voet 

 breed. Zijn gewigt verschilt nog al aanmerkelijk: somtijds bedraagt 

 dit 6 tot 8, slechts zelden 10 Ned. ponden. 



In de kleur is een groot verschil,^ naar mate van den ouderdom. 

 De oude vogel heeft een snavel van zes oude duimen lang, hoorn- 

 kleurig, in het midden eenigzins hol, uitloopende in een grooten 

 boogvormigen haak. Deze haak wordt door de jaren dikwijls zoo 

 groot, dat het dier daardoor in het verscheuren zijner jjrooi wordt 

 verhinderd. Den kop, die bovenop vlak en aan de achterzijde breed 

 is, vindt men bezet met korte, ligtgele vederen en een zwarten 

 rand. Aan den onderkant van den bek, over de keel, hangt een 

 zwarte baard, bestaande uit grove haren; van daar den naam van 

 Baardgier. De neusgaten en de daarover liggende huid zijn met der- 

 gelijke borstels bezet. De oogen , die zeer eigenaardig zijn ge- 

 vormd, gloeijen als kolen vuur en zijn in een verhevenen, dikke;i, 

 oranjekleurigen ring besloten, waarschijnlijk met het doel om het 

 oog te beschermen voor de schitterende terugkaatsing der zonne- 

 stralen van de ijsvlakten , waarboven de Gier steeds zweeft. De 

 vederen van de bovenste gedeelten van den rug zijn glanzend zwart- 

 bruin met lichtere randen. Het onderlijf is rosachtig geel; het ach- 

 terste gedeelte van den rug is graauwachtig bruin, even als de staart- 

 vederen, aan de onderzijde lichter en zeer sterk. De korte pooten 

 zijn met enkele kleine vederen voorzien. De teenen zijn loodkleurig, 

 de klaauwen naar evenredigheid van het overige uiterlijk zwak, met 

 scherpe kanten, en zwart. De staart is lang, langzaam afgerond. 

 De jonge vogels zijn, even als bij de Arenden, veel donkerder van 

 kleur, bijna zwart; vooral de kop, die bij de volwassene lichtkleurig 

 is, is bij de jongen bijna geheel zwart. Alleen tusschen de schouders 

 zijn eenige witgevlekte vederen. Eerst na de derde ruijiug behoudt, 

 deze vogel zijne blijvende kleur. 



Inwendig is deze roofvogel ook hoogst opmerkelijk zamengesteld. 

 De borstspieren zijn buitengewoon groot en zwaar. De lange borst- 

 beenderen zijn, even als bij de overige vogels , hol, en worden bij het 

 ademen met lucht gevuld , die , alzoo verwarmd , specifiek ligter is 

 dan de omringende dampkringslucht, en waardoor dus voor dit 



