— 317 — 



gewoon, wanneer men bedenkt dat zelfs de dikke hoeven van 

 koeijen en kalveren worden verteerd en het zelfs nog werkt na den 

 dood van den Gier. — Bij een vogel die men dadelijk na het roo- 

 ven van eenig dier geschoten had, en die men drie dagen liet 

 liggen, vond men later al het verslondene, een vossenbil met huid 

 en haar, in regelmatige vertering geheel opgelost: een voorbeeld 

 van merkwaardige afscheiding der werking van de maag in het hart. 



Door deze krachtige verteringswerktuigen kan de Gier de gulzig- 

 heid van eene Hyena evenaren. Niet zelden gebeurt het, dat een ge- 

 vangen Gier de haastig ingeslokte beenderen niet meer in den vol- 

 gestopten krop kan bergen , zoo dat zij den bek uithangen totdat 

 er weder plaats in de maag is. — Dat hij grootere beenderen met 

 zich in de hoogte voert om die op de rotsen te pletteren te laten 

 vallen, wordt voor zeer onwaarschijnlijk gehouden. Het is echter 

 zeker dat hij de beenderen even gaarne als het vleesch eet. 



De levenswijze van den Lammergier is, zoo lang hij vrij is, nog 

 weinig opgemerkt kunnen worden. Daartoe behoort uiterst veel ge- 

 duld, zorgvuldigheid en moed; de berigten hieromtrent loopen 

 dan ook maar over enkele gedeelten. Gewoonlijk vliegen de Gieren 

 des morgens vroeg uit en nemen hunne rigting naar de plaats waar 

 zij het laatst buit gemaakt hebben, zoowel om het overgeblevene 

 te verslinden, als om nieuw wild op te doen. Rustig hangt de gier 

 in de wolken , terwijl zijn scherp oog alles in den omtrek bespiedt 

 en zijn verbazend fijne reuk hem op uren afstands zijnen buit 

 doet ontdekken. Onder zijne uitgespreide vleugels ligt eene geheele 

 wereld. De dieren der Alpen grazen rustig, zonder de doodende klaauw 

 te bespeuren die boven hen zweeft; met meer zekerheid ontdekken 

 zij de gevaren die hen van de diepte naderen , zij rieken slechts 

 de dampen die van daar komen. Plotseling valt de Gier met zamen- 

 geslagen vlerken in schuine rigting op hen neder. Er is geene vlugt 

 meer mogelijk en geene schuilplaats te vinden. Zij zijn verloren 

 eer zij naar redding hebben kunnen omzien en volgen stuiptrekkend 

 hunnen vijand in de lucht. Doch het gelukt aan de Gieren slechts 

 om kleinere dieren, vossen, marmotten, honden, katten, dassen, 

 lammeren, wezels, hazen, hoenders en kleine geiten te bemagtigen. 



