— 320 — 



van den vlakken grond zeer bezwaarlijk maken. Op hoornen gaan 

 zij slechts zitten, wanneer zij takken voor huniie nesten willen zoeken. 



De bergbewoners meenen algemeen, dat de roode kleur eene bij- 

 zondere aantrekkelijkheid voor deze Gieren heeft, en lokken hen 

 dikwijls, door runderbloed op de sneeuw te werpen, ora hen onder 

 het schot te brengen. Echter is het hoogst waarschijnlijk dat meer 

 de zich van verre vertoonende buit, dan wel de roode kleur het 

 lokaas is, daar zij even zoo goed op gebraden ossenvleesch afkomen. 

 In Piemont neemt men wel gebradene katten of legt eenig aas in 

 een naauwen kuil. De verzadigde vogel kan niet goed meer vliegen 

 en wordt ligtelijk met stokken gedood ; evenzoo verslaan de Indianen 

 in de Andes de kondors bij dozijnen. Met het jagtgeweer komt 

 men den Gier in de gebergten slechts zeer zelden digt genoeg nabij : 

 daarentegen overvalt men hem wel eens in stevig bevestigde vossen- 

 vallen. Op het vangen of ter nederschieten , staat altijd eene goede 

 premie. In Graauw-bunderland gaat gewoonlijk de jager met het 

 geschotene dier rond , om de belooning in te oogsten. De herders 

 geven gewoonlijk eenige wol, uit dankbaarheid van ontslagen te 

 zijn van eenen lammerendief. 



Niet altijd gelukt het aan dit stoute roofdier, om zijnen prooi 

 gelukkig mede te voeren. Er is een zeer merkwaardig voorval be- 

 kend, waarbij een Lammergier in zijn eigen element het onderspit 

 delfde in den strijd tegen een viervoetig dier. Bij het zoogenaamde 

 Drachenloch, in het kanton Unterwalden, had een Gier een levenden 

 vos gevangen , en met zich in de lucht medegevoerd. Het gelukte 

 echter den vos om den hals uit te strekken , den roover in de 

 keel te grijpen en die af te bijten. De Gier stortte dood ter aarde 

 en meester Heintje hinkte huiswaarts, doch zal zeker zijn leven 

 lang de luchtreis herdacht hebben. — Een dergelijk voorval werd 

 door den kristalgraver gideon frösch in Uri , op een rijk met 

 gemsen bezetten gletscher waargenomen. Een vos liep over de vlakte 

 en werd met bliksemsnelheid door een reusachtigen steenarend op- 

 gepakt en hoog in de lucht medegevoerd. De roover begon weldra 

 eene zonderlinge beweging met zijne vleugels te maken en verdween 

 achter eene rots. Frösch besteeg die en zag tot zijne verbazing 



