— 325 — 



Wanneer men de struisachtige met de overige vogels vergelijkt, 

 zoo blijkt het, dat zij de meeste verwantschap vertoonen met de 

 hoenderachtige en moerasvogels of steltloopers. Zij hebben, even als 

 eerstgenoemde vogels, de schenkels tot aan den voetwortel met ve- 

 deren bedekt, of, wanneer die, zoo als bij de Afrikaansche strui- 

 zen, ontbreken, is de schenkel met eene naakte huid bekleed; bij 

 de steltloopers daarentegen, is het ondergedeelte van den schenkel 

 steeds niet alleen naakt, maar ook met schubben of schilden be- 

 dekt. Sommige koetachtige vogels herinneren aan de struisachtige zelfs 

 eenigzins door hunne vleugels: dit zijn de Ocydromus van Nieuw- 

 Zeeland, wier vleugelpennen week en gekromd, ofschoon niet dons- 

 achtig en los, zoo als bij de struizen, zijn, en ook, zoo als bij vele 

 andere waterhoentjes, dienen om den loop des vogels te versnellen. 



De veelvuldige afwijkingen, welke de verschillende soorten der 

 struisachtige vogels onderling aanbieden, verhinderen ons, hare bij- 

 zonderheden verder in het algemeen te ontwikkelen. Wij zullen 

 die bij iedere onderafdeeling of soort in het bijzonder aanvoeren, 

 en ons nu vergenoegen , met de geographische verspreiding dezer 

 dieren nader uiteen te zetten. Wij hebben reeds gezegd, dat zij 

 over Afrika en verscheidene streken van het zuidelijk halfrond ver- 

 spreid zijn. Deze streken zijn, wat de nieuwe wereld betreft, het 

 grootste gedeelte van Zuid-Amerika van Brasilië tot Patagonië. 

 In de oude wereld komen zij in Afrika en verder oostelijk voor op 

 Madagaskar, Bourbon, Ile de France en Rodriguez, op de Moluk- 

 sche eilanden, Nieuw- Guinea, het vaste land van Australië en 

 Nieuw-Zeeland. Amerika heeft twee soorten van dit geslacht ; Afrika 

 eene soort, die echter twee onder-soorten of rassen vormt; op 

 Madagaskar komt er eene of misschien twee voor ; Bourbon , Ile de 

 Trance en Rodriguez was het vaderland van vijf verschillende 

 soorten; op de Molukken, Nieuw-Guinea en de noordelijke stre- 

 ken van Australië wordt eene soort gevonden , die echter waarschijn- 

 lijk twee rassen vormt; het overige Australië voedt slechts eene 

 soort, terwijl in Nieuw-Zeeland ten minste zeven tot acht, en 

 onder deze zeer groote soorten gevonden worden. Het blijkt uit 

 deze opgaaf, dat de drie kleine eilanden ten oosten van Madagas- 



