— 339 — 



uit eenen brief van den bekenden schrijver l'estrange , dat er in 

 1638 een Dodo in Engeland levend vertoond werd, en het blijkt 

 ook uit een berigt van den Engelschen schilder edwards, dat 

 een in Holland levende Dodo aanleiding had gegeven tot het 

 maken van eene afbeelding in olieverw van dezen vogel. Verschei- 

 dene andere, blijkbaar naar het leven gemaakte afbeeldingen in 

 olieverw, zijn tot ons gekomen. Zij zijn vervaardigd door roeland 

 SAVARij en zijnen neef joh. savarij. De eerste, van het jaar 1628, 

 bevindt zich in het kabinet te Weenen, eene andere van 1638 in 

 dat te 's Hage; die van j. savarij te Oxford is van het jaar 1651. 

 Uit het een en ander blijkt, dat er dus reeds vóór het jaar 1628 

 een levende Dodo naar Holland werd overgebragt. Latere reizigers 

 dan de aangevoerde, zwijgen over den Dodo, en leguat, die in 

 1693 op Mauritius was en eene naamlijst der aldaar levende vo- 

 gels bekend heeft gemaakt, noemt den Dodo niet op. De natuur- 

 onderzoekers hadden intusschen dezen vogel in het stelsel opge- 

 nomen en gingen voort met hunne, beschrijvingen daarvan uit de 

 aangevoerde reisverhalen op te maken, en den Dodo als een nog 

 levenden vogel aan te merken, tot dat morel, die op Mauritius 

 of He de Trance woonachtig was, in 1778 bekend maakte, dat 

 er sedert eene eeuw geen Dodo meer op dat eiland gezien was, 

 en de oudste inwoners zich niet herinnerden ooit iets van dezen 

 vogel gehoord te hebben. Latere onderzoekingen hebben deze uit- 

 spraak bevestigd, en daar het uit alles blijkt, dat deze soort, zoo als 

 die der naburige eilanden, tot het plekje van onzen aardbol, waar 

 zij gevonden Averden, beperkt waren, zoo moet men alle hoop opge- 

 ven, dezen vogel ooit weder levend te kunnen aanschouwen. Wij 

 moeten nog opmerken, dat reeds vóór 1652 een opgezet voorwerp 

 van eenen Dodo in de verzameling van tradescant te Oxford 

 bewaard werd, maar dit voorwerp, later aan de Akademie dier 

 stad ten geschenke vermaakt, werd in 1755 vernield, en slechts 

 de kop en eene poot daarvan bewaard. Deze, als ook een andere 

 poot, in het British Museum bewaard, werden nu in 1793 voor 

 liet eerst weder voor den dag gehaald en beschreven ; in 1845 

 werd, in het Museum te Kopenliagen, een tweede kop, afkom- 



20 



