— 340 — 



stig uit de verzameling van Dr. paludanus te Enkhuizen , ontdekt 

 en afgebeeld , en later nog een snavel in het Museum van Praag 

 gevonden. 



De Dodo werd ten allen tijde als een hoogst zonderling, ja, zelfs 

 raadselachtig schepsel beschouwd. De vroegere schrijvers over dezen 

 vogel toonden reeds aan , dat hij in eenige opzigten aau den Struis 

 herinnert. Linnaeus plaatste hem aanvankelijk , zoo als ook buffon 

 en vervolgens bi-umenbach en i,atham, bij de Struisvogels; maar 

 later moest hij in zijn systema plaats nemen onder de Hoendervogels. 

 Shaw vergeleek den bek van den Dodo met dien der Albatrossen ; 

 cuviEii met dien der Alkas en de pooten met die der Pengoeïns. 

 Temminck maakte voor den Dodo en Xiwi eene eigene orde , die der 

 Ineptes. Andere hadden zelfs de meening geopperd, dat de over- 

 gebleven bek en pooten van twee verschillende soorten van vogels 

 afkomstig waren, en de Dodo, zoo als die voorgesteld was, in 

 het geheel niet had bestaan. — Intusschen werd eerst in 1830 de 

 geschiedenis van den Dodo meer uitvoerig en opzettelijk behandeld, 

 en wel door den Parijsclien hoogleeraar de bi,ainvili,e. i) Deze ge- 

 leerde meende in den Dodo een afwijkendeii vorm van het geslacht 

 der gieren te zien. Deze stelling werd door den beroemden Engel- 

 schen ontleedkundige owen en andereu aangenomen, en bleef 

 onaangetast, totdat omstreeks twaalf jaren later, brandt en 

 KEiNHARDï eene andere stelling opperden, namelijk dat de 

 Dodo onder de duiven dient geplaatst te worden, en deze stel- 

 ling, later in een prachtwerk door stricki,and en melvilt.e uit- 

 gegeven, breedvoerig ontwikkeld, werd door vele anderen aangeno- 

 men. Nieuwe onderzoekingen hadden intusschen brandt van mee- 

 ning doen veranderen, en hem den Dodo als een moerasvogel of 

 steltlooper doen beschouwen. Slechts weinige zoo als poeppig, 

 en A. WAGNER bleven den Dodo voor een struisachtigen vogel 

 houden: eene stelling, welke ik, in de zitting der Kon. Academie 

 der wetenschappen van 29 Februarij , getracht heb, voor het eerst 

 uitvoerig te ontwikkelen eii te bewijzen. 



1) Zijn ■■iibüiil zaj; cchU'i' liet terst in 1835 Ju't liclil. 



