— ;35i. — 



er, die beweren, dat zulk een rattenkruid-gebruik de arbeiders in 

 arsenik-bergwerken voor den schadelijken invloed van hun beroep be- 

 veiligen kan. Indien echter de rattenkruid-eters om de eene of 

 andere reden zich eenigen tijd lang van het gebruik van rattenkruid 

 onthouden, dan vertoonen zich verschijnselen, die de grootste over- 

 eenkomst hebben met ligte graden van rattenkruids-vergiftiging, 

 en waartegen slechts één middel helpt, te weten het onverwijlde 

 terugkeeren tot de oude gewoonte. Het eenige, waardoor het rat- 

 tenkruid-eten zich meestal doet kennen, is eene eigenaardige schorre 

 of heesche stem. Ook bij dieren wordt het rattenkruid niet zelden 

 aangewend. Zoo maken de stalknechts te Weenen , en vooral de 

 koetsiers van aanzienlijke personen, daarvan voor hunne paarden 

 een zeer uitgestrekt gebruik. Zij dienen het dezen in verschillende 

 hoeveelheden en op onderscheidene wijze, doch altijd bij eene was- 

 sende maan toe, welk tijdstip de meeste rattenkruid-eters insgelijks 

 voor het geschiktste achten, — en hier van daan het glanzige, schoone 

 ronde aanzien der meeste wagenpaarden in Weenen; ook het zoo 

 zeer gewilde schuimen wordt er door bevorderd, dewijl het ratten- 

 kruid de afscheiding van het speeksel vermeerdert. In bergstreken 

 geeft men vrij algemeen in de laatste portie voeder eene gift ratten- 

 kruid, wanneer de paarden zware vrachten tegen steile hoogten 

 moeten optrekken. Men gaat zoo jaren lang voort zonder cenig 

 nadeel; doch indien zulk een paard in handen komt van iemand, 

 die geen rattenkruid geeft, dan wordt het mager, verliest zijne vro- 

 lijkheid, wordt mat, en kan zelfs door het overvloedigste voeder 

 zijn vroeger aanzien niet terugkrijgen. — Minder algemeen wordt 

 aan het rundvee rattenkruid gegeven, en dan nog alleen aan mest- 

 ossen en kalveren. De omvang des diers Mordt daardoor zeer ver- 

 meerderd, doch het'gewigt naar evenredigheid niet. Daarom koopen 

 de slagters zulke ossen zelden op het uiterlijk aanzien. Zoowel in 

 Stiermark als ook in Oostenrijk is menige landeigenaar ten gevolge 

 van deze praktijk onder den naam van "Hidribauer" (Rattenkruid- 

 boer) bekend. 



