OVER HET BEGRIP 



VAN 



DIERLIJKE VOLKOMENHEID 



EN HAEE VEBSCHILLENDE TRAPPEff. 



DOOR 



D. LUBACH. 



X>ij eene opmerkzame beschouwing der gezamenlijke bewerktuigde 

 schepping kan het niet anders, of wij moeten getroffen worden 

 door den oneindigen rijkdom aan levende wezens, met welken de 

 Natuur de oppervlakte van den bol , dien wij bewonen , vervuld heeft. 

 Overal, waar de voorwaarden, zonder welke geen leven denkbaar 

 IS, in meer of minder ruime mate voorhanden zijn, heeft zij dat 

 leven met kwistige hand verspreid; en zelfs daar, waar die voor- 

 waarden bijkans ontbreken, is het, alsof zij slechts noode wijken 

 wil voor de omstandigheden, die de ontwikkeling en het voortbe- 

 staan van levende organismen onmogelijk maken. De eeuwige sneeuw 

 der Noordpool-streken en van de toppen der Alpen kleurt zij nog 

 rood met millioenen en millioenen van den Protococcus nivalis , 

 en op ruim 82° N. B. vindt nog eene soort van Ap/m of bladluis 

 haar voedsel. Beschouwen wij die levende voorwerpen, zooals de 

 onderzoekingen van plant- en dierkundigen ons die doen kennen, 

 van naderbij, dan ontdekken wij eene andere omstandigheid, die 

 ons met nog grooter bewondering vervullen moet: het is de ver- 

 bazende verscMdenMd, die door de natuur in die levende schep- 

 ping gebragt is. Om niet van de planten te gewagen , en ons slechts 

 tot de dieren te bepalen, hoe verbazend groot is het aantal thans 

 bekende diersoorten, waarvan elke door bepaalde eigenaardigheden 

 in haar zamenstel van alle overige levende wezens onderscheiden is; 



21 



