- 358 — 



planten, — even goed als het meest zamengestelde gewervelde dier 

 en de trotsclie woudboom, — en zij verdienen dientengevolge, 

 even als deze, den naam van volkomen. Spreekt men alzoo, zonder 

 nadere bepaling, van een "onvolkomen dier," dan kan daaronder 

 geene diersoort, maar slechts een gebrekkig gevormd of verminkt 

 individu verstaan worden; en in dit opzigt heeft b. v. de plant- 

 kundige k. muller regt, wanneer hij de benaming van "onvolko- 

 men" voor de allereenvoudigste planten (Protococcus-soorten , Des- 

 midiaceën en Diatomeën) verwerpt, en beweert, dat deze even vol- 

 komen zijn, als de reusachtige eikenboom. 



Maar wij kunnen de zaak nog op eene andere wijze beschouwen. 

 En ten dien einde moeten wij eenen blik werpen op de verhouding 

 tusschen de beide groote afdeelingen der organische natuur, het 

 dieren- en het plantenrijk. Het is bekend, dat, hoe gemakkelijk 

 het bij den eersten opslag schijnen moge een dier van eene plant 

 te onderscheiden, evenwel op de vragen: wat is een dier? waardoor 

 onderscheidt het zich van de plant? eigenlijk geen regt bevredi- 

 gend antwoord te geven is, en dat de grenzen tusschen beide natuur- 

 rijken met geene voldoende zekerheid te trekken zijn. Men heeft 

 een aantal eigenschappen opgegeven, die aan alle dieren, en aan 

 geene enkele plant zouden toekomen , en uit die eigenschappen de 

 bepaling willen opmaken van datgene wat men onder den naam 

 van dier te verstaan heeft; — maar bij naauwkeuriger onderzoek 

 stootte men telkens op dieren , die eenige dier eigenschappen niet 

 bezaten, of men vond sporen van de eene of andere dierzelfde eigen- 

 schappen bij voorwerpen, die toch ongetwijfeld tot de planten moes- 

 ten gebragt worden. Daar, waar het dieren- en plantenrijk elkander 

 raken , en waar men dus de grenzen tusschen beide zoude willen trek- 

 ken, schijnen zich de'voorposten van beide rijken ondereen te mengen, 

 zoodat men moeijelijk bepalen kan, welke aan de eene, en welke aan 

 de andere zijde dier grenzen te huis behooren. Dit is ook natuur- 

 lijk, indien men slechts in het oog houdt, dat de grenzen van het 

 dieren- en plantenrijk daar gevormd worden door die wezens, wier 

 bewerktuiging de eenvoudigst mogelijke is, en die dus in de wei- 

 nige bijzonderheden dier bewerktuiging wel op elkander moeten 



