— 360 — 



algemeene bepaling bouwen kan, die alle dieren zonder onderscheid 

 zamenvat en van de planten afzondert. Maar het is even waar , 

 dat diezelfde eigenschappen, zoodra wij de allereenvoudigste dier- 

 vormen daarlaten, bij alle diersoorten in meerdere of mindere mate 

 worden aangetroffen, terwijl wij daarvan ook bij de meest ontwik- 

 kelde plant niets bespeuren, en dat men haar daarom veilig aanne- 

 men mag als makende zij gezamenlijk het onderscheidende karakter 

 uit van het dier tegenover de plant. — Naarmate nu een dier die 

 eigenschappen der dierlijkheid in meerdere mate en sterker ont- 

 wikkeld bezit, naarmate de natuur er zich meer op schijnt toege- 

 legd te hebben om die eigenschappen bij dat dier meer te doen uit- 

 komen, — naarmate het derhalve daardoor zich scherper van de planten 

 afzondert, — naar die mate is het ook meer dier, of, wanneer wij 

 de gegevene bepaling van "volkomenheid" hier toepassen, naar die 

 mate is het meer een volkomen dier, meer en volkomeuer dan een 

 ander, dat diezelfde eigenschappen minder bezit, of waarbij de 

 natuur die, om zoo te spreken, minder in bijzonderheden uitgewerkt 

 heeft. Het blijkt nu, welken zin wij aan de uitdrukking van meer- 

 dere of mindere volkomenheid behooren te hechten, wanneer ervan 

 dieren sprake is. Elk dier, welk het ook zij, is op zich zelf, en 

 als zelfstandig in de schepping bestaand wezen, even volkomen als 

 alle anderen. Maar ten aanzien van den afstand, op welken het 

 geplaatst is van de planten, en naar gelang het in meerdere of 

 mindere mate die eigenschappen bezit, welke het kenmerkend 

 onderscheid tusschen dieren en planten daarstellen, kan het eenen 

 hoogeren of lageren graad van volkomenheid bezitten. In deuzelfden 

 zin spreekt men, zelfs nog veelvuldiger, van hoogere en lagere dier - 

 soorten; deze uitdrukkingen duiden eigenlijk hetzelfde aan ; meerdere 

 volkomenheid toch sluit eenen voorrang in. Beide wijzen van uit- 

 drukken zijn altijd betrekkelijk ; elk dier is volkomener , staat hooger, 

 in vergelijking met die, bij welke de hoofdkenmerken der dierlijk- 

 heid zich, al ware 't in ééne enkele bijzonderheid; minder uitvoerig 

 uitgewerkt vertoonen , terwijl het terzelfder tijd in vergelijking van 

 anderen minder volkomen zal wezen , en lager staan zal. 



Dat er nu werkelijk zulke onderscheidene graden van volkomen- 



