— 362 — 



wanneer wij b. v. een dier een aantal zeer verschillende bewegingen 

 met vlugheid, juistheid en kracht zien uitoefenen, daaruit beslui- 

 ten, dat zijne bewegings-organen op zeer volkomene wijze moeten 

 zamengesteld , en daardoor tot krachtige en veelzijdige werkingen 

 in staat zijn. — Even als verder de voortbrengselen eener fabriek 

 die van eene andere in tweederlei opzigt kunnen overtreffen , te weten 

 in hoeveelheid en in hoedanigheid, zoo kan dit ook met de voortbreng- 

 selen der verrigtingen van een dierlijk organisme het geval zijn. Bij 

 voorbeeld: wanneer een dier verder springen kan dan een ander, dan 

 bezit het eene meerdere volkomenheid dan dat andere, eene meerdere 

 volkomenheid , die haren grond heeft in de hoeveelheid van het product 

 dier beweging. Indien het daarentegen zijne bewegingsorganen tot 

 meer onderscheidene bewegingen en met meer juistheid en vaardigheid 

 bezigen kan, dan het andere, dan is dit eene hoogere soort van 

 volkomenheid, welke berust op de hoedanigheid van het product. 

 Het is vooral het verschil in hoedanigheid der voortbrengselen van 

 de werkingen van het dierlijk organisme, dat de meerdere of min- 

 dere volkomenheid der dieren bepaalt; maar toch heeft de natuur 

 dien anderen weg, welke de hoeveelheid dier voortbrengselen ten 

 grondslag heeft, niet onbetreden laten liggen. Dit zal ons blijken, 

 wanneer wij bedenken, dat de som der krachten, de magt, om het 

 in één woord uit te drukken, waarover een ligchaam beschikken 

 kan, in 't algemeen evenredig is aan de massa en het volume van 

 dat ligchaam. En dan is het wezenlijk opmerkelijk, dat die dier- 

 soorten, die in onze rangschikking lagere plaatsen bekleeden, wel 

 met vele uitzonderingen, maar toch over 't geheel kleiner zijn, dan 

 de hooger staande. De Infusoriè'n zijn de kleinste van alle dieren , 

 de Polypen, schoon grooter, zijn toch altijd nog klein; de MoUus- 

 ken, die hooger sta^ dan de Polypen, zijn ook doorgaans veel 

 grooter dan deze, maar worden op hunne beurt overtroffen door de 

 gewervelde dieren , bij welken de gemiddelde grootte des ligchaams 

 het aanmerkelijkst is. Ditzelfde neemt men waar, wanneer men de 

 groepen , in welke elke dezer groote afdeelingen zich splitst , met 

 elkander vergelijkt; men denke b. v. aan de knaagdieren onder de 

 zoogdieren. 



