die hem kenden, groote verwachtingen bouwden, om verder aan 

 de Hoogeschool te Utrecht zijne studiën in de wis- en natuurkun- 

 dige wetenschappen voort te zetten. Het was het tijdperk, gedu- 

 rende hetwelk moll een der sieraden dier Hoogeschool was, en 

 vooral tot hem, den levendigen genialen man, voelde rüeb zich 

 aangetrokken, welligt juist uit hoofde der tegenstelling, die zijn 

 onderwijs met het vroeger genotene opleverde. 



Op den 19''«° November 1834 verwierf hij den doctoralen graad, 

 na verdediging eener dissertatie: De motu gyratorio corporis rigidi, 

 nulla vi acceleratrice solUcitati. 



Den 8='^" Maart 1836 werd hij door den stedelijken raad be- 

 noemd tot tweeden onderwijzer in de wiskunde aan het Utrechtsch 

 Gymnasium, van welke betrekking hij echter reeds den 12"!^" De- 

 cember 1838 op zijn verzoek weder ontheven werd. 



In de maand Tebruarij van 1839 begaf hij zich op reis, be- 

 paaldelijk met het doel, om buitenlandsche wetenschappelijke instel- 

 lingen, inzonderheid die welke aan de beoefening der sterrekunde 

 wewijd zijn, te leeren kennen. Hij bezocht achtereenvolgens Parijs 

 en andere plaatsen in frankrijk, stak toen over naar Engeland, 

 waar hij eenen geruimen tijd te Londen, Oxford, Cambridge en in 

 andere steden vertoefde, begaf zich van daar naar Hamburg, en toen 

 naar Berlijn. Het was op die reis, dat hij de tijding ontving 

 zijner benoeming tot Observator bij de Sterrewacht aan de Hooge- 

 school te Utrecht, bij koninklijk besluit , gedagteekend 19 December 

 1839, welke betrekking hij, in Julij 1840 teruggekeerd zijnde, 

 aanvaarde. Later, namelijk bij koninklijk besluit van 16 Junij 

 1843, werd hij bovendien benoemd tot Lector in de Sterrekunde 

 en hem tevens de directie van de sterrewacht opgedragen. 



Behalve deze betrekkingen nam rueb er echter nog verscheidene 

 andere waar, tot welker vervulling hij werd aangezocht, en die, 

 beter dan eenige lofrede, toonen, hoe zij, die rueb van nabij ken- 

 den, zijnen ijver en bekwaamheden op prijs wisten te stellen. Al- 

 tijd bereid om, waar hij kon, nuttig te zijn en het goede te helpen 

 bevorderen, bekleedde hij gedurende verscheidene jaren den lastigen 

 post van secretaris en penningmeester van het leesmuseum, terwijl 



