— 3 — 



hij ook na zijn aftreden als zoodanig nog tot aan zijnen dood toe 

 lid der direktie daarvan bleef. In 1853 werd hem de meer belang- 

 rijke betrekking opgedragen van Algemeen Secretaris van het Pro- 

 vinciaal Utrechtsch Genootschap, waarbij hij in zich de beide be- 

 trekkingen vereenigde , die vroeger afzonderlijk door zijnen overleden 

 schoonvader numan en door den heer van marle vervuld werden; 

 en nog in het loopende jaar, weinige weken voor zijnen dood , werd 

 hij door den stedelijken raad benoemd tot lid en thesorier der 

 Plaatselijke Schoolcommissie. Van alle de vaak lastige en raoeije- 

 lijke pligten aan deze verschillende betrekkingen verbonden, kweet 

 hij zich steeds met eenen ijver, zorg, naauwgezetheid en orde, die 

 door weinigen geëvenaard, door niemand overtrofien kunnen worden. 

 Maar vooral moet hier genoemd worden het deel, dat kueb ge- 

 nomen heeft aan de Bijdragen tot de kennis der Nederlandsche en 

 vreemde koloniën, inzonderheid betrekkelijk de vrijlating der slaven, 

 uitgegeven door eene redactie, bestaande, behalve uit rueb zelven, 

 uit de heeren Mr. j. ackersdijck, Mr. p. a. broers, Mr. w. j. 

 HoiJïEMA , Mr. j. HORA siccAMA CU Mr. G. w. VREEDE. Ook hier was 

 RUEB met den post van secretaris belast, dat wil zeggen met de 

 eigenlijke werkzaamheid, en dat hij deze nieuwe taak op de voor- 

 trejffelijkste wijze volbragt, getuigen de vier boekdeelen, welke van 

 184é tot 1848 verschenen zijn, en waarin zeer vele oorspronkelijke 

 opstellen van zijne hand zijn, andere eerst door zijne zorg voor de 

 uitgave geschikt zijn gemaakt, terwijl hij bovendien eene uitge- 

 breide zoowel binnenlandsche als buitenlandsche briefwisseling be- 

 treffende deze aangelegenheden onderhield, waartoe niemand beter 

 dan hij geschikt was, uit hoofde der gemakkelijkheid en zuiverheid 

 waarmede hij ook in andere talen dan zijne moedertaal schreef. 



Den 14^en Augustus 1845 huwde rtjeb met de eenige dochter 

 van den uitmuntenden nijman. Alle zijne vrienden verheugden zich 

 in die gebeurtenis, want zij voorspelden zich daarvan, inzonderheid 

 voor hem, de weldadigste gevolgen. Eeeds van nature ernstig van 

 karakter, hadden zich, gedurende zijne reis de eerste sporen ver- 

 toond van een ligchaamslijden, waaronder ook zijn geest gebukt 

 ging, en dat bij hem eene overhelling tot droefgeestigheid wekte, 



1* 



