— 12 — 



kunnen daarvan echter welligt nog veel smallere aanwezig zijn, 

 doch die aan de waarneming, althans aan de meting, ontsnappen; 

 want een voorwerp op de maan van 1500 voet lengte wordt door 

 ons gezien onder een' hoek van slechts O" 26'. De diepte laat zich 

 natuurlijk niet bepalen, maar van sommige is het zeker, dat zij 

 minstens 1000 voet bedraagt. Beer en müdler hebben 92 zooda- 

 nige spleten gemeten en beschreven. Dewijl men ééne en dezelfde 

 groeve soms de wanden van verscheidene ver van elkander verwij- 

 derde kleine kraters ziet doorboren, moet men deze vormen tot 

 de laatst ontstane rekenen. Welligt laten zij zich , ten aanzien van 

 gedaante en oorsprong, het best vergelijken met de scheuren, welke 

 door aardbevingen in de aardkorst worden te weeg gebragt, of- 

 schoon deze, althans in het tegenwoordige tijdperk, noch zoo 

 breed, noch ook zoo regelmatig regtlijnig zijn. 



Moeijelijker laat zich het wezen en het ontstaan der lichtstrepen 

 verklaren. Zeven der grootste ringgebergten zijn door straalsgewijze 

 rondom dezelve naar alle rigtingen zich verspreidende lichtstrepen 

 omgeven, die zich soms over eene lengte van 100 tot 120 geogr. 

 mijlen laten vervolgen , dwars over al de overige formatiën , vlak- 

 ten, bergketens, afzonderlijke bergen, kraters en groeven voort- 

 schrijdende, zonder daardoor eenigzins gewijzigd te worden, om 

 eindelijk op onmerkbare wijze te eindigen, hetzij in eene vlakte, 

 hetzij in een gebergte. Hare breedte bedraagt soms 4 geogr. mijlen. 

 Bij volle maan, wanneer door de afwezigheid der schaduwen de 

 overige oneflenheden , met uitzondering van enkele zeer glinsterende 

 kraters, schier niet te onderscheiden zijn, overschijnen deze licht- 

 strepen al de overige terrein-vormen. Het zijn noch hoogten , noch 

 lavastroomen, want men ziet ze tegen en over hooge bergen doorloopen. 

 De waarschijnlijkste gissing schijnt tot dus ver deze te wezen, 

 dat ter plaatse dezer lichtstrepen de oppervlakte, door de werking 

 van het ondermaansche, niet tot uitbarsting gekomen vuur, voor 

 eene sterkere lichtspiegeling vatbaar geworden is. Zij zouden dan 

 als het ware de laatste voor ons waarneembare getuigen wezen van 

 deszelfs geduchte uitwerking op de korst onzes wachters. 



