— 15 — 



Gaan wij , ten einde zulks duidelijk moge blijken , daartoe in 

 de eerste plaats na, wat kurk eigenlijk is en hoe zij zich vormt. 

 Duidelijkheidshalve zullen wij echter aan deze beschouwing een zeer 

 algemeen overzigt van de zamenstelling der plantenweefsels laten 

 voorafgaan. 



Elke plant bestaat geheel uit cellen , dat is uit zeer kleine , door- 

 gaans alleen door het mikroskoop zigtbare, vliezige blaasjes. Deze 

 kunnen trouwens nog zeer verschillen in gedaante. Zij kunnen 

 kogelrond, eirond, vierkant, veelhoekig, zelfs stervorraig zijn, ter- 

 wijl andere, b. v. die, welke het hout- en bastweefsel zamenstellen , 

 zeer lang en smal zijn, zoodat zij als het ware den vorm van holle 

 draden of vezelen hebben. Eindelijk zijn er nog andere, die, omdat 

 zij door geheele of gedeeltelijke verdwijning harer boven elkander 

 geplaatste tusschenwanden , gepaard aan nog andere wijzigingen in 

 het maaksel der zijdelingsche wanden, tot holle buizen worden, 

 welke in sommige planten eene aanzienlijke wijdte verkrijgen, 

 den naam van "vaten" dragen. Wij behoeven ons voor ons 

 doel echter niet te begeven in eene uitvoerige beschrijving van 

 deze verschillende soorten van cellen, noch de wijze na te gaan, hoe 

 zij zich vormen en vervormen, want de weefsels, waarbij wij hier 

 hebben stil te staan , bestaan alle uit cellen van eene zeer eenvoudige 

 gedaante, die gedurende hare verdere ontwikkeling weinig veran- 

 dering ondergaat. Eene algemeene opmerking mogen wij hier echter 

 niet achterwege laten, namelijk, dat alle cellen, zoolang zij nog 

 deelnemen aan de levensbewegingen der plant, eenen vochtigen 

 inhoud hebben, een sap, waarin verschillende stoffen bevat zijn, 

 die, hetzij voor de vorming van nieuwe cellen binnen in de oude 

 reeds bestaande, of voor andere verrigtingen dienen; doch zoodra 

 de cellen hare levenswerkzaamheid verloren hebben, verdwijnt ook 

 die vochtige inhoud, en in de plaats daarvan treedt lucht. In de 

 meeste gevallen blijven dan echter zulke weefsels, die uit werkelijk 

 reeds afgestorven cellen bestaan, nog met de plant zamenhangen; 

 zij blijven daarin aanwezig, en in dat opzigt onderscheidt zich der- 

 halve de plant van het dier, bij hetwelk in den regel eene verwij- 

 dering en uitwerping van de verbruikte deelen plaats grijpt. Deze 



