— 17 



en den duim ingeklemde vliesje van de oppervlakte af te trekken. 

 In deze rigting, dat is dus van bovenop gezien, bestaat zulk eene 

 opperhuid uit onregelmatige zeshoekige cellen , met tamelijk dikke 

 wanden, die hier en daar plaatselijke verdunningen (in de kunst- 

 spraak "stippelkanaaltjes" geheten) bezitten. De gedaante verschilt 

 echter bij de onderscheidene planten , inzonderheid wat de lengte 

 der cellen, in verhouding tot hare breedte betreft, terwijl ook het 

 maaksel der wanden niet steeds hetzelfde is. Een gewigtiger verschil 

 levert de al of niet tegenwoordigheid van huidmondjes op, dat is 

 van min of meer halvemaansvormige, met de holle zijden naar elkander 

 toegekeerde cellen, die eene opene spleet begrenzen, en tusschen de 

 overige cellen verspreid staan. Deze huidmondjes ontbreken nimmer 

 aan de opperhuid der bladeren, althans van die der onderste blad- 

 vlakte, maar in de opperhuid des stengels en der jeugdige takken 

 worden zij dikwerf gemist, waarvan de vlierboom een voorbeeld 

 levert. Zij staan overigens in geene betrekking tot het eigenlijke 

 onderwerp, dat ons hier bezig houdt, zoodat wij met hunne korte 

 vermelding kunnen volstaan. 



Ten einde het maaksel en de gedaante der kleine voorwerpen, 

 die wij door het mikroskoop waarnemen , goed te leeren kennen , is 

 eene hoofdvoorwaarde, dat men hen in onderscheidene rigtingen 

 beschouwt. Dit blijkt dadelijk wanneer wij van denzelfden jeugdi- 

 gen vliertak, waarvan wij zoo even de door aftrekking verkregen 

 opperhuid beschreven, eene zeer dunne met een scherp scheermes 

 vervaardigde dwarse doorsnede onder het mikroskoop brengen. Wij 

 hebben hier alleen te doen met de buitenste cellenlagen, en een 



zeer klein gedeelte van deze 

 zijn dan ook slechts in fig. 2 

 afgebeeld. De bovenste cellenrij 

 a b c d stelt nu eenige dwars 

 doorgesneden cellen der opper- 

 huid voor, die thans blijken, 

 in deze rigting gezien, eene min 

 of meer afgeronde vierkante ge- 

 daante te hebben, terwijl men de 



2 



Fig. 2. 



