— 18 — 



bovengenoemde verdunde plaatsen van het vlies, de zoogenaamde 

 stippelkanaaltjes, nu als kleine, langwerpige plekjes waarneemt. Met 

 uitzondering dezer laatste, die dikwerf ontbreken, en van de grootte 

 der cellen, die zeer veel verschil kan opleveren, komt de opperhuid 

 der jeugdige stengels en takken van de meeste planten met de hier 

 geschetste overeen, zoodat men zich daaruit een tamelijk juist denk- 

 beeld kan vormen van het maaksel der opperhuid in het algemeen. 



Deze opperhuid nu bekleedt die plantendeelen slechts gedurende 

 hun eerste levenstijdperk, en wordt later vervangen door de zich 

 onder haar ontwikkelende kurklaag. Gemeenlijk vangt zulks reeds 

 aan op het einde van het eerste levensjaar, soms eerst in het tweede, 

 terwijl er eenige weinige planten zijn, — met name die, behoorende 

 tot de familiën der Cacteën en Euphorbiaceën , — bij welke zelfs 

 na vele jaren een groot gedeelte harer oppervlakte zich nog groen 

 gekleurd vertoont, en de kurkvorming zich altijd tot eenige wei- 

 nige plaatsen beperkt. Bij verreweg de meeste onzer boomen kan 

 men echter waarnemen , dat de jeugdige looten reeds na de eerste 

 helft des zomers aanvangen hunne vroegere heldergroene tint te 

 verliezen , welke plaats maakt voor eene dofgrijze of grijsachtig bruine , 

 die allengs meer en meer de overhand verkrijgt, terwijl tevens de 

 oppervlakte eene zekere mate van ruwheid erlangt. Deze verschijn- 

 selen duiden het begin der kurkvorming aan. Om deze wel te be- 

 grijpen moeten wij nog eens terugkeeren tot fig. 2. 



Onder de opperhuid der jeugdige stengels en takken , treft men 

 verscheidene op elkander volgende cellenlagen aan, die te zamen 

 datgene daarstellen wat men in den eigenlijken en beperkten zin 

 "de schors" noemt. Deze schorscellen (zie fig. 2 van e tot ƒ ) heb- 

 ben doorgaans eene meer afgeronde gedaante dan de opperhuidcel- 

 len , en bevatten de reeds bovengenoemde groene kleurstof, hetzij 

 in eenen vormloozen toestand of als kleine lensvormige ligchaampjes. 

 Behalve door den vorm en den groen gekleurden inhoud, onderschei- 

 den zij zich ook nog daardoor van de opperhuidcellen, dat zij veel losser 

 te zamen hangen, zoodat zij openingen overlaten, die tusschencellige 

 holten en gangen daarstellen , welke meestal met lucht gevuld zijn. 



Het is nu in de buitenste dezer schorscellenlagen , dat in verreweg 



