— 23 — 



gedeelte der opperhuid, hetzij opzettelijk of bij toeval, verwijderd 

 wordt, de natuur haar gemis zoekt te herstellen door het ontstaan 

 van kurk. Wij leeren deze derhalve ook nog van eene andere zijde 

 kennen, namelijk als middel tot vorming van likteekenen, daar 

 waar de plant gewond is geworden. 



Vatten wij nu alles te zamen, wat tot hiertoe over de kurkvor- 

 ming gezegd is, dan kan de hooge beteekenis, welke zij voor 

 de planten heeft, niet twijfelachtig zijn. Dat het kurkweefsel in 

 eene hooge mate ondoordringbaar is voor vocht en lucht, weet elk, 

 die kurken stoppen voor het sluiten van flesschen bezigt. De reden 

 dezer ondoordringbaarheid is niet moeijelijk te geven. Zij moet 

 vooreerst worden gezocht in den digten zamenhang der cellen, die 

 het zamenstellen , zoo dat er nergens tusschencellige holten daarin 

 voorkomen. Maar ten tweede ook in de veerkracht van het weefsel, 

 vooral nadat de cellen met de zoo veerkrachtige lucht gevuld zijn ; 

 want daar de wanden der kurkcellen over het algemeen zeer dun 

 zijn en bovendien een' slingerenden loop hebben, zoo is hunne wer- 

 kelijke ruimte groot genoeg om aan drukking of rekking weerstand 

 te bieden, zonder dat de wanden der kleine cellen scheuren of 

 barsten. Eindelijk onderscheidt zich de stof, waaruit die wanden 

 bestaan, ook nog in verschillende opzigten van die der overige 

 plantencellen , en wel vooral door een grooter weêrstandbiedend 

 vermogen aan de scheikundige inwerking van verschillende zelf- 

 standigheden , als mede door de tegenwoordigheid eener wasachtige 

 stof, die de wanden doordringt. 



Ziedaar redenen genoeg, waarom de natuur geen beter middel 

 had kunnen kiezen om de teedere jeugdige weefsels voor den scha- 

 delijken invloed der regtstreeksche inwerking van lucht en bodem 

 te behoeden, de al te snelle verdamping der daarin bevatte sappen 

 te beletten , het bederf te keeren , dat noodwendig zoude intreden 

 indien de bodembestanddeelen in onmiddellijke aanraking kwamen 

 met de inwendige deelen der wortels en knollen, dan door hen te 

 omgeven met eene kurkhuid, dat is met eene laag van dezelfde 

 stof, die elk onzer bij ondervinding weet, dat voor de hier bedoelde 

 oogmerken bij uitstek geschikt is. 



